staczać


staczać

Słownik języka polskiego . 2013.

  • staczać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, staczaćam, staczaća, staczaćają, staczaćany {{/stl 8}}– stoczyć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIa, staczaćczę, staczaćczy, staczaćczony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} tocząc, zsuwać… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • staczać się – stoczyć się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} tocząc się, zsuwać się, spadać niżej : {{/stl 7}}{{stl 10}}Staczać się ze zbocza, z pochyłości. Kulka stacza się po równi pochyłej. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • staczać się — po równi pochyłej zob. równia. Stoczyć się do rynsztoka, na (samo) dno zob. dno 5 …   Słownik frazeologiczny

  • staczać się po równi pochyłej — {{/stl 13}}{{stl 7}} ulegać coraz większemu upadkowi, coraz szybszej destrukcji : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nie mają racji ci, który mówią, że polska gospodarka stacza się po równi pochyłej. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pochyły — Staczać się po równi pochyłej zob. równia …   Słownik frazeologiczny

  • równia — Staczać się po równi pochyłej «ponosić klęskę za klęską, nie mogąc odwrócić niekorzystnego biegu zdarzeń»: (...) trzeba kraj ratować przed staczaniem się po równi pochyłej. T. Dołęga Mostowicz, Kariera …   Słownik frazeologiczny

  • stoczyć się — Staczać się po równi pochyłej zob. równia. Stoczyć się do rynsztoka, na (samo) dno zob. dno 5 …   Słownik frazeologiczny

  • stoczyć — dk VIb, stoczyćczę, stoczyćczysz, stocz, stoczyćczył, stoczyćczony staczać ndk I, stoczyćam, stoczyćasz, stoczyćają, stoczyćaj, stoczyćał, stoczyćany 1. «tocząc zsunąć coś z góry, zepchnąć w dół» Stoczyć kamień do rowu. Staczać beczki po pochylni …   Słownik języka polskiego

  • lecieć — ndk VIIa, leciećcę, leciećcisz, leć, leciećciał, leciećcieli 1. «przebywać jakąś przestrzeń w powietrzu za pomocą skrzydeł lub specjalnego mechanizmu; kierować statkiem powietrznym» Ptak, motyl, samolot leci. Lecieć samolotem. Lecieć do Paryża. 2 …   Słownik języka polskiego

  • przepaść — I ż V, DCMs. przepaśćści; lm M. przepaśćści (przepaśćście), D. przepaśćści «miejsce między stromymi ścianami górskimi, głęboka rozpadlina, urwisko» Szosa biegła nad przepaścią. Samochód spadł w przepaść. ◊ Stać nad przepaścią, na skraju przepaści …   Słownik języka polskiego