stupaja

stupaja
m odm. jak ż I, DCMs. \stupajaai; lm D. \stupajaai (\stupajaajów)
1. zgr. od stupajka

Na rogu ulicy stał stupaja.

2. ż I
środ. «stopień wyrąbywany przez taterników na oblodzonych ścianach skalnych»

Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Нужна курсовая?

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”