sukulent


sukulent
m IV, D. -a, Ms. \sukulentncie; lm M. -y
bot. sukulenty «rośliny o małej powierzchni parowania, charakteryzujące się grubymi, mięsistymi pędami lub liśćmi, w których gromadzą wodę, umożliwiającą im przetrwanie suszy; występują głównie na półpustyniach strefy gorącej; należą do nich kaktusy, wilczomlecze, agawy, aloesy, w Polsce rojnik i rozchodnik; rośliny gruboszowate»
‹z łac.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • sukulent — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. a, Mc. sukulentncie {{/stl 8}}{{stl 7}} roślina gromadząca duże ilości wody w grubych pędach lub liściach, występująca zwykle na półpustyniach <łac.> {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • sukulènt — ênta in énta m (ȅ é, ẹ) nav. mn., bot. rastline, ki imajo veliko tkiva, vsebujočega vodo: kaktusi, netresk in drugi sukulenti / listni, stebelni sukulenti …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • sukulénta — e ž (ẹ̑) nav. mn., bot. sukulent …   Slovar slovenskega knjižnega jezika