synkretyzm


synkretyzm
m IV, D. -u, Ms. \synkretyzmzmie, blm
1. «łączenie w jedną całość różnych, często sprzecznych poglądów filozoficznych, religijnych, społecznych; zespolenie się, skrzyżowanie się jakichkolwiek elementów»

Synkretyzm filozoficzny, religijny.

Synkretyzm w sztuce.

2. jęz. «wielofunkcyjność tej samej końcówki fleksyjnej, np. -a w formach: kobieta (mianownik lp) i okna (dopełniacz lp lub mianownik albo biernik lm
3. jęz. «występowanie w treści znaczeniowej wyrazu pierwiastków syntaktycznych, np. podmiotu i orzeczenia - jak w wyrazie rżeć, zawierającym pojęcie konia jako podmiotu tej czynności»
4. psych. «spostrzeganie pewnych rzeczy całościowo, bez wyodrębniania poszczególnych części, spowodowane brakiem zdolności do analizy i syntezy (występuje np. u niemowląt)»
‹z gr.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • synkretyzm — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. synkretyzmzmie, blm {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} łączenie w całość różnych poglądów filozoficznych, religijnych, społecznych; zespalanie jakichś elementów : {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień