butadien


butadien
m IV, D. -u, Ms. \butadiennie, blm
chem. «węglowodór nienasycony, bezbarwny, palny gaz otrzymywany z butylenu, butanu lub acetylenu, używany jako surowiec w produkcji syntetycznego kauczuku»
fr.

Słownik języka polskiego . 2013.