butonierka


butonierka
ż III, CMs. \butonierkarce; lm D. \butonierkarek
1. «dziura od guzika w klapie marynarki, żakietu, w którą wkłada się kwiat, miniaturkę orderu itp.»

Włożyć goździk do butonierki, w butonierkę.

Nosić miniaturkę orderu w butonierce.

2. «maleńki flakonik na kwiaty przypinany przez kobiety do sukni balowej w XVIII i XIX w.»
fr.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • butonierka — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ib, CMc. butonierkarce; lm D. butonierkarek {{/stl 8}}{{stl 7}} przecięcie w klapie marynarki, żakietu (zwykle identyczne jak dziurka od guzika) wykorzystywane czasem do wkładaniawnie kwiatka : {{/stl 7}}{{stl 10}}Dla… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień