szyderca


szyderca
m odm. jak ż II, DCMs. \szydercacy; lm M. \szydercacy, DB. \szydercaców
«człowiek szydzący, drwiący z kogoś lub z czegoś; kpiarz»

Bezlitosny szyderca z niego.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • szyderca — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos VIIIa, lm M. szydercacy {{/stl 8}}{{stl 7}} człowiek szydzący z kogoś lub czegoś; kpiarz {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kpiarz — m II, DB. a; lm M. e, DB. y «człowiek skłonny do kpin, naśmiewający się z innych; żartowniś, szyderca» Złośliwy kpiarz z niego …   Słownik języka polskiego

  • prześmiewca — m odm. jak ż II, DCMs. prześmiewcacy; lm M. prześmiewcacy, DB. prześmiewcaców książk. «ten, kto się prześmiewa z kogoś, z czegoś; szyderca, kpiarz, żartowniś» Dokuczliwy, cyniczny prześmiewca. Prześmiewca wad narodowych …   Słownik języka polskiego

  • prześmiewca — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos VIIIa, lm M. prześmiewcacy {{/stl 8}}{{stl 7}} osoba chętnie prześmiewająca się z kogoś, z czegoś; kpiarz, szyderca {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień