ślimaczyć się


ślimaczyć się
ndk VIb, \ślimaczyć sięczę się, \ślimaczyć sięczysz się, \ślimaczyć sięmacz się, \ślimaczyć sięczył się
1. «wydzielać lepką ciecz; o ranach: nie chcieć się goić; ropieć»

Rana ślimaczyła się długo.

2. «okazywać ślamazarność, płaczliwość; popłakiwać, mazać się»

Dziecko ślimaczyło się do późna w nocy.

3. «posuwać się bardzo powoli; wlec się»

Czas się ślimaczył.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • ślimaczyć się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIa, ślimaczyć sięczę się, ślimaczyć sięczy się {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} odbywać się, upływać, biec bardzo wolno, wolniej, niż należałoby tego oczekiwać; ciągnąć się, wlec się …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ślimaczyć się — (Zwłaszcza o czasie lub czynności) Ciągnąć się; przedłużać się; iść wolno; opóјniać się Eng. (Especially about time or an activity) To drag or linger; to move very slowly and, especially be delayed; to lag behind …   Słownik Polskiego slangu