tercyna


tercyna
ż IV, CMs. \tercynanie; lm D. \tercynayn
1. lit. «zwrotka trzywierszowa, której pierwszy wiersz rymuje się z trzecim, a środkowy z pierwszym i trzecim wierszem zwrotki następnej»
2. lit. «układ stroficzny o dowolnej liczbie wierszy, zwykle jedenastozgłoskowych, rymowanych w ten sposób»
wł.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • tercyna — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. tercynanie, lit. {{/stl 8}}{{stl 7}} strofa trzywierszowa, której pierwszy wers rymuje się z trzecim, a środkowy z pierwszym i trzecim wersem strofy następnej : {{/stl 7}}{{stl 10}}Utwór pisany tercyną. Słynna… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • trójwiersz — m II, D. a; lm M. e; lm D. y «zwrotka o trzech wierszach, tercyna; wyjątek z dłuższego utworu liczący trzy wiersze» …   Słownik języka polskiego