teren


teren
m IV, D. -u, Ms. \terennie; lm M. -y
1. «część powierzchni ziemi wraz z jej rzeźbą i pokryciem; miejsce występowania, zasięgu, odbywania się czegoś; obszar, okolica»

Teren błotnisty, górzysty, pustynny, stepowy.

Teren uprawny.

Tereny lodowcowe, wulkaniczne.

Tereny turystyczne, myśliwskie, leśne.

Tereny przemysłowe.

Tereny roponośne.

Teren budowy.

Teren szkoły.

Teren wojskowy.

Teren fabryczny.

Teren fabryki.

Mieszkać na terenie fabryki.

Teren do zabawy, do odpoczynku.

Tereny pod zabudowę.

Wytyczać, wymierzać, zniwelować teren.

∆ Teren odkryty, otwarty «teren, na którym nie ma lasów, większych wzniesień ani zabudowań»
∆ Tereny zielone «grunty pokryte roślinnością służące ludności miast jako miejsce wypoczynku»
∆ Teren zakryty «teren, na którym są lasy, wzniesienia, zabudowania ograniczające widoczność»
geogr. Rzeźba terenu «ukształtowanie powierzchni ziemi na skutek działania czynników zewnętrznych, np. erozji, akumulacji rzecznej, lodowcowej, działania wiatru oraz wewnętrznych, np. wybuchów wulkanicznych, ruchów górotwórczych»
bud. Uzbroić teren «wyposażyć przeznaczony pod zabudowę teren w podziemne instalacje wodociągowe, kanalizacyjne, elektryczne itp.»
◊ Przygotować teren «stworzyć odpowiednie warunki do czegoś, utorować drogę czemuś»
2. pot. «obszar podległy komuś, czemuś, objęty sferą czyjegoś działania; władze, ośrodki prowincjonalne w stosunku do władz, ośrodków centralnych»

Potrzeby, możliwości terenu.

Jechać, udawać się w teren.

Pracować w terenie.

fr.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • teren — TERÉN, terenuri, s.n. 1. Întindere de pământ delimitată (considerată după relieful sau după situarea sa în spaţiu). ♢ expr. A sonda (sau a pipăi, a tatona) terenul = a observa cu atenţie situaţia, împrejurările, înainte de a întreprinde ceva; a… …   Dicționar Român

  • teren — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. terennie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} fragment powierzchni ziemi z właściwym mu ukształtowaniem i pokryciem : {{/stl 7}}{{stl 10}}Tereny górzyste, błotniste, pustynne …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • teren — tèrēn m <G teréna> DEFINICIJA 1. zemljište, tlo određeno prema svom fizičkom svojstvu [ravan teren; kamenit teren] 2. sport a. otvoreno, nepokriveno igralište b. igralište uopće 3. kraj, područje, sredina gdje se vrše određena proučavanja,… …   Hrvatski jezični portal

  • tèrēn — m 〈G teréna〉 1. {{001f}}zemljište, tlo određeno prema svom fizičkom svojstvu [ravan ∼; kamenit ∼] 2. {{001f}}sport a. {{001f}}otvoreno, nepokriveno igralište b. {{001f}}igralište uopće 3. {{001f}}kraj, područje, sredina gdje se vrše određena… …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • terén — a m (ẹ̑) 1. zemljišče, svet: teren se pogreza, useda; na drugi strani hriba se je teren spremenil; pripraviti teren za gradnjo; zravnati teren; hribovit, nagnjen, položen teren; ilovnat, kamnit, peščen teren; močviren, suh teren; spolzek teren;… …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • teren — Przygotować teren zob. przygotować. Teren równy, gładki jak stół zob. stół 5 …   Słownik frazeologiczny

  • Têren — * He wêt nich, wo he sik têren sgal. (Oevelgönne.) – Firmenich, III, 25, 22 …   Deutsches Sprichwörter-Lexikon

  • terén — s. n., pl. terénuri …   Romanian orthography

  • TEREN — Terentiae …   Abbreviations in Latin Inscriptions

  • Teren Plus — (Киев,Украина) Категория отеля: Адрес: Different locations in Kiev, Киев, 01001, Украина …   Каталог отелей