tlenek

tlenek
m III, D. \tleneknku, N. \tleneknkiem; lm M. \tleneknki
chem. tlenki «dwuskładnikowe związki chemiczne prawie wszystkich pierwiastków z tlenem»

Tlenek żelazowy.

Tlenek sodu.

∆ Tlenek węgla «bezwonny gaz trujący powstający zwykle na skutek spalania węgla przy niedostatecznym dopływie powietrza; czad»

Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Поможем написать курсовую

Look at other dictionaries:

  • tlenek — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż IIa, D. tleneknku, chem. {{/stl 8}}{{stl 7}} dwuskładnikowy związek tlenu z pierwiastkiem chemicznym; w jego skład może wejść prawie każdy pierwiastek, z wyjątkiem kilku gazów szlachetnych : {{/stl 7}}{{stl 10}}Tlenek… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • chromowy — 1. «zawierający pierwiastek chrom; zrobiony z dodatkiem, użyciem chromu» Ruda chromowa. Tlenek chromowy. ∆ chem. Kwasy chromowe «związki nieorganiczne powstałe przez połączenie cząsteczek trójtlenku chromu z jedną cząsteczką wody» ∆ Zieleń… …   Słownik języka polskiego

  • cynkowy — przym. od I cynk Cynkowe wiadro. ∆ Biel cynkowa «tlenek cynkowy stosowany w produkcji farb i lakierów, w kosmetyce, ceramice, jako wypełniacz tworzyw sztucznych itp.» ∆ Maść cynkowa «tlenek cynku zmieszany ze smalcem wieprzowym, stosowany w… …   Słownik języka polskiego

  • glin — m IV, D. u, Ms. glinnie, blm chem. «(Al) pierwiastek chemiczny z grupy glinowców, liczba atomowa 13, srebrzystobiały metal, lekki, kowalny, ciągliwy, dobry przewodnik ciepła i elektryczności, odporny na działanie czynników atmosferycznych,… …   Słownik języka polskiego

  • glinowy — przym. od glin Ruda glinowa. ∆ Tlenek glinowy «tlenek glinu» …   Słownik języka polskiego

  • palić — ndk VIa, palićlę, palićlisz, pal, palićlił, palićlony 1. «rozniecać i podtrzymywać ogień w celu ogrzania wnętrza, gotowania, pieczenia itp.; ogrzewać, opalać» Palić ognisko. Palić w piecu, w kuchni, pod kuchnią, pod kotłami. Palić drzewem, węglem …   Słownik języka polskiego

  • minia — {{/stl 13}}{{stl 7}}[wym. mińja] {{/stl 7}}{{stl 8}}rz. ż IIb, lm D. minianii {{/stl 8}}{{stl 7}} ognistoczerwony pigment, którego głównymi składnikami są tlenek ołowiu i tlenek żelaza, stosowany do powlekania przedmiotów i konstrukcji stalowych… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • alumożel — m I, D. u, blm chem. «uwodniony tlenek glinu, stosowany m.in. po wyprażeniu jako katalizator odwodnienia alkoholi i jako nośnik innych katalizatorów; żel glinowy» ‹n. łac. + żel› …   Słownik języka polskiego

  • azotawy — ∆ chem. Kwas azotawy «słaby kwas istniejący tylko w rozcieńczonych roztworach wodnych; łatwo się rozkłada na kwas azotowy, tlenek azotu i wodę» …   Słownik języka polskiego

  • biel — ż V, DCMs. i, blm 1. «biały kolor; białość» Niepokalana, śnieżna biel. Biel śniegu, obrusa, welonu. Pościel lśniąca bielą. 2. «coś białego; biały ubiór» Panna młoda w bieli. 3. chem. techn. «biały pigment nieorganiczny do wyrobu farb i lakierów»… …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”