trasować


trasować
I
ndk IV, \trasowaćsuję, \trasowaćsujesz, \trasowaćsuj, \trasowaćował, \trasowaćowany
1. «wykreślać, wyznaczać linię jakiejś drogi, jakiegoś szlaku w terenie lub na mapie»

Trasować tory narciarskie.

∆ Bilet trasowany «bilet miesięczny komunikacji miejskiej uprawniający do przejazdów po określonej trasie»
2. «wyznaczać (na podstawie rysunku warsztatowego) na powierzchni przedmiotu obrabianego skrawaniem linie i punkty, według których ma być dokonana obróbka»
fr.
II
ndk IV, \trasowaćsuję, \trasowaćsujesz, \trasowaćsuj, \trasowaćował, \trasowaćowany
ekon. Trasować weksel «przekazywać płatność weksla, obciążać kogoś płatnością weksla»
niem.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • trasować — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, trasowaćsuję, trasowaćsuje, trasowaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} wyznaczać, nanosić na powierzchni materiału, elementu, półfabrykatu (opierając się na dokumentacji… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ciągnąć — ndk Va, ciągnąćnę, ciągnąćniesz, ciągnąćnij, ciągnąćnął, ciągnąćnęła, ciągnąćnęli, ciągnąćnięty (ciągnąćniony) 1. «przesuwać, wlec kogoś, coś; prowadzić, przewozić, przeciągać kogoś, coś z wysiłkiem, trudem, przezwyciężając opór» Ciągnąć… …   Słownik języka polskiego

  • trasowanie — n I rzecz. od I, II trasować …   Słownik języka polskiego