trzepać


trzepać
ndk IX, \trzepaćpię, \trzepaćpiesz, trzep, \trzepaćał, \trzepaćany - trzepnąć dk Va, \trzepaćnę, \trzepaćniesz, \trzepaćnij, \trzepaćnął, \trzepaćnęła, \trzepaćnęli, \trzepaćnięty, \trzepaćnąwszy
1. «uderzać, potrząsać czymś z rozmachem»

Ryba trzepie ogonem.

Gęsi trzepią skrzydłami.

2. zwykle ndk «uderzać w coś, najczęściej trzepaczką, potrząsać czymś w celu usunięcia kurzu, oczyszczenia z czegoś»

Trzepać dywan trzepaczką.

Trzepali koc mocno trzymając za rogi.

3. pot. «zadawać ciosy, razy, bić»

Trzepnąć kogoś w głowę, w kark po głowie, po karku.

Trzepał go pasem za każde przewinienie.

4. tylko ndk, pot. «mówić szybko, często bezmyślnie, bez zastanowienia»

Trzepać wiersz, pacierz.

Trzepać po francusku.

Trzepać językiem.

Trzepać byle co, o byle czym.

5. tylko ndk «oczyszczać włókna lnu, konopi z paździerzy; oczyszczać bawełnę przed przędzeniem»
trzepać się - trzepnąć się
1. «uderzać siebie samego w jakąś część ciała»

Trzepnął się dłonią w kolano.

Trzepnął się głową o kant stołu.

2. «wykonywać nieskoordynowane ruchy, szczególnie w wodzie, piasku (zwykle o rybach, ptakach)»

Szczupak się trzepie w sieci.

Wróbel trzepał się w piasku.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • trzepać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIa, trzepaćpię, trzepaćpie, trzepaćany {{/stl 8}}– trzepnąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, trzepaćnę, trzepaćnie, trzepaćnij, trzepaćnął, trzepaćnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • trzepać — językiem, jęzorem, ozorem zob. język 10 …   Słownik frazeologiczny

  • trzepać się – trzepnąć się — {{/stl 13}}{{stl 7}} o ludziach: uderzać siebie samego, bić siebie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Trzepać się po głowie. Trzepnąć się w kark. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • trzepać jęzorem — Mówić, zwłaszcza dużo, nieciekawie, lub jałowo Eng. To talk, chat, or converse, especially idly …   Słownik Polskiego slangu

  • trzepać kapucyna — (O męјczyјnie) Onanizować się Eng. (Of a man) To masturbate …   Słownik Polskiego slangu

  • trzepać konia — (O męјczyјnie) Onanizować się Eng. (Of a man) To masturbate …   Słownik Polskiego slangu

  • trzepać ozorem — Mówić, zwłaszcza dużo, nieciekawie, lub jałowo Eng. To talk, chat, or converse, especially idly …   Słownik Polskiego slangu

  • mleć [pytlować, trzepać] językiem [jęzorem, ozorem] — {{/stl 13}}{{stl 7}} mówić szybko i dużo, zwłaszcza o sprawach błahych; mówić bez przerwy, bez wytchnienia : {{/stl 7}}{{stl 10}}On lubi ciszę i spokój, a ona od rana do wieczora tylko miele (trzepie, pytluje) jęzorem. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • trzepnąć — → trzepać …   Słownik języka polskiego

  • strzepywać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, strzepywaćpuję, strzepywaćpuje, strzepywaćany {{/stl 8}}– strzepnąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, strzepywaćnę, strzepywaćnie, strzepywaćnij, strzepywaćnął, strzepywaćnęli, {{/stl 8}}strzepać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk …   Langenscheidt Polski wyjaśnień