twardzica


twardzica
ż II, DCMs. \twardzicacy; lm D. \twardzicadzic
1. bot. «tkanka roślinna zbudowana zwykle z martwych komórek, o silnie zdrewniałych ścianach komórkowych, usztywniająca organy roślin lub tworząca ich twarde okrywy»
2. leśn. «drewno gatunków iglastych, odznaczające się nienormalnym zwiększeniem strefy drewna późnego w słoju rocznym»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • sklerenchyma — ż IV, CMs. sklerenchymamie, blm → twardzica w zn. 1 ‹z gr.› …   Słownik języka polskiego