ubożyć


ubożyć
ndk VIb, \ubożyćżę, \ubożyćżysz, uboż, \ubożyćżył, \ubożyćżony
1. rzad. «czynić ubogim, uboższym, biedniejszym, mniej zamożnym; prowadzić kogoś lub coś do ubóstwa»

Ubożyć podbity kraj.

Ubożył własny dom przez swoje lenistwo.

2. «czynić mniej obfitym, mniej bujnym, mniej licznym, mniej różnorodnym»

Ubożyć język, słownictwo.

Zła gospodarka ubożyła lasy.

ubożyć się rzad.ubożeć

Słownik języka polskiego . 2013.

  • ubożyć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIa, ubożyćżę, ubożyćży, ubożyćżony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}doprowadzać kogoś do biedy, ubóstwa : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ciągłe powodzie ubożyły mieszkańców równiny. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pauperyzować — ndk IV, pauperyzowaćzuję, pauperyzowaćzujesz, pauperyzowaćzuj, pauperyzowaćował, pauperyzowaćowany książk. «ubożyć ludność» pauperyzować się książk. «stawać się ubogim, biednieć» …   Słownik języka polskiego

  • ubożenie — n I rzecz. od ubożeć, ubożyć …   Słownik języka polskiego

  • ubažyti — ×ubãžyti, ija ( yja J), ijo ( yjo) (l. ubożyć) tr. luošinti, žeisti …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • zubożać — {{/stl 13}}{{stl 7}}[wym. z ubożać] || {{/stl 7}}zubażać {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, zubożaćam, zubożaća, zubożaćają, zubożaćany {{/stl 8}}{{stl 22}}– zubożyć {{/stl 22}}{{stl 33}}[wym. z ubożyć]{{/stl 33}}{{stl 8}}dk VIIa, zubożaćżę,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień