uronić


uronić
dk VIa, \uronićnię, \uronićnisz, uroń, \uronićnił, \uronićniony
1. książk. «dać wypaść, upuścić; zgubić coś małego, drobnego»

Nie uronił ani kropli płynu ze szklanki.

Zbierać pióra uronione przez gęsi.

◊ Uronić łzę (łzy) «zapłakać»
2. książk. zwykle z przeczeniem «opuścić, pominąć, przeoczyć»

Nie uronił ani słowa z przemówienia, z audycji.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • uronic — URÓNIC adj. acid uronic = acid aldehidă utilizat în organism în reacţii de cuplare cu compuşii organici toxici. (< fr. uronique) Trimis de raduborza, 15.09.2007. Sursa: MDN …   Dicționar Român

  • -uronic — suff. Connected with urine: hyaluronic acid.   [From Greek ouron, urine.] * * * …   Universalium

  • uronić — łzę zob. łza 11 …   Słownik frazeologiczny

  • uronić — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}ronić II {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • uronic — adjective Of or pertaining to the uronic acids or their derivatives …   Wiktionary

  • -uronic — adjective suffix Etymology: Greek ouron urine connected with urine in names of certain aldehyde acids derived from sugars or compounds of such acids < hyaluronic > …   New Collegiate Dictionary

  • -uronic — u·ron·ic …   English syllables

  • uronic — uron·ic …   English syllables

  • -uronic — (y)ə|ränik, (y)ü|r , nēk adjective suffix Etymology: Greek ouron urine + International Scientific Vocabulary ic more at urine : urine in names of certain aldehyde acids derived from sugars or compounds of such acids alduronic …   Useful english dictionary

  • uronic — …   Useful english dictionary