uwrażliwić


uwrażliwić
dk VIa, \uwrażliwićwię, \uwrażliwićwisz, \uwrażliwićliw, \uwrażliwićwił, \uwrażliwićwiony - uwrażliwiać ndk I, \uwrażliwićam, \uwrażliwićasz, \uwrażliwićają, \uwrażliwićaj, \uwrażliwićał, \uwrażliwićany
«uczynić wrażliwym na coś»

Uwrażliwiała go na piękno muzyki.

Choroba uwrażliwiła jej oczy na światło.

uwrażliwić się - uwrażliwiać się «stać się wrażliwym na coś»

Uwrażliwić się na niedolę innych.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • uwrażliwiać się – uwrażliwić się — {{/stl 13}}{{stl 7}} stawać się czułym, wrażliwym na coś; uczulać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Uwrażliwić się na krzywdę ludzką. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • uwrażliwiać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, uwrażliwiaćam, uwrażliwiaća, uwrażliwiaćają, uwrażliwiaćany {{/stl 8}}– uwrażliwić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, uwrażliwiaćwię, uwrażliwiaćwi, uwrażliwiaćwiony {{/stl 8}}{{stl 7}} wyzwalać w kimś wrażliwość na… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wyczulić — dk VIa, wyczulićlę, wyczulićlisz, wyczul, wyczulićlił, wyczulićlony wyczulać ndk I, wyczulićam, wyczulićasz, wyczulićają, wyczulićaj, wyczulićał, wyczulićany «uczynić kogoś bardziej wrażliwym, czułym na coś; uwrażliwić, uczulić» Wyczulić kogoś na …   Słownik języka polskiego

  • koperta — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. kopertarcie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} płaska torebka papierowa do przesyłania korespondencji, zwykle w kształcie prostokąta, na którym uwidaczniają się miejsca klejenia w… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień