uwsteczniać


uwsteczniać
ndk I, \uwsteczniaćam, \uwsteczniaćasz, \uwsteczniaćają, \uwsteczniaćaj, \uwsteczniaćał, \uwsteczniaćany - uwstecznić dk VIa, \uwsteczniaćnię, \uwsteczniaćnisz, \uwsteczniaćnij, \uwsteczniaćnił, \uwsteczniaćniony
«zatrzymywać w rozwoju; czynić wstecznym; cofać»

Uwsteczniać przemysł, produkcję.

Uwstecznili swoje poglądy.

uwsteczniać się - uwstecznić się «stawać się wstecznym; cofać się»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • uwsteczniać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, uwsteczniaćam, uwsteczniaća, uwsteczniaćają, uwsteczniaćany {{/stl 8}}– uwstecznić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, uwsteczniaćnię, uwsteczniaćni, uwsteczniaćnij, uwsteczniaćniony {{/stl 8}}{{stl 7}} hamować,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • uwsteczniać się – uwstecznić się — {{/stl 13}}{{stl 7}} stawać się wstecznym, zacofanym, zatrzymać się w rozwoju; cofać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Uwstecznić się w poglądach, opiniach. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • uwsteczniony — imiesł. przymiotnikowy bierny czas. uwstecznić (p. uwsteczniać) uwsteczniony w użyciu przym. 1. «słabo rozwinięty, nierozwinięty, wsteczny» Uwstecznione rolnictwo, gospodarstwo. 2. biol. «o narządach: znajdujący się w stadium zaniku» …   Słownik języka polskiego