wdrapać się


wdrapać się
dk IX, \wdrapać siępię się, \wdrapać siępiesz się, wdrap się, \wdrapać sięał się - wdrapywać się ndk VIIIa, \wdrapać siępuję się, \wdrapać siępujesz się, \wdrapać siępuj się, \wdrapać sięywał się
«wejść (zwykle z trudem) na górę, na coś wysokiego; wspiąć się»

Wdrapać się na drzewo, na szczyt góry, na piąte piętro.

Wdrapać się na siodełko roweru.

Wdrapywać się po drabinie na strych.

Malec wdrapał się na krzesło.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • wedrzeć się — dk XI, wedrzeć siędrę się, wedrzeć siędrzesz się, wedrzeć siędrzyj się, wdarł się wdzierać się ndk I, wedrzeć sięam się, wedrzeć sięasz się, wedrzeć sięają się, wedrzeć sięaj się, wedrzeć sięał się 1. «wejść gdzieś (do środka) siłą, przemocą;… …   Słownik języka polskiego

  • wgramolić się — dk VIa, wgramolić sięlę się, wgramolić sięlisz się, wgramolić sięmol się, wgramolić sięlił się pot. «gramoląc się, wejść na coś (np. wysokiego), dostać się do środka, wdrapać się, wleźć» Wgramolić się po schodach na szóste piętro. Dziecko… …   Słownik języka polskiego

  • wdrapywać się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, wdrapywać siępuję się, wdrapywać siępuje się {{/stl 8}}– wdrapać się {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIa, wdrapywać siępię się, wdrapywać siępie się {{/stl 8}}{{stl 7}} piąć się, wchodzić, wspinać się (zwykle z wysiłkiem)… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wgramolić się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIIb, wgramolić sięlę się, wgramolić sięli się, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} wchodząc z trudem, gramoląc się, wejść na coś wysokiego, dostać się do środka; wdrapać się, wleźć : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wgramolić się po schodach… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • po — «przyimek wchodzący w skład licznych związków wyrazowych, łączący się zwykle z miejscownikiem, rzadziej z biernikiem, wyjątkowo z celownikiem» 1. «w połączeniach z miejscownikiem wchodzi w skład wyrażeń oznaczających» a) «miejsce czynności… …   Słownik języka polskiego

  • wejść — dk, wejdę, wejdziesz, wejdź, wszedł, weszła, weszli, wszedłszy wchodzić ndk VIa, wejśćdzę, wejśćdzisz, wchodź, wejśćdził 1. «idąc, posuwając się naprzód, dostać się dokądś, do wnętrza czegoś, znaleźć się gdzieś, przekroczyć jakieś granice,… …   Słownik języka polskiego

  • wleźć — dk XI, wlezę, wleziesz, wleź, wlazł, wlazła, wleźli, wlazłszy włazić ndk VIa, włażę, wleźćzisz, właź, wleźćził 1. pot. «leząc, wolno idąc wejść gdzieś, pod coś, do środka czegoś» Wleźć do wanny. Wleźć do rowu. Wleźć do ogrodu przez dziurę w… …   Słownik języka polskiego

  • wspiąć — dk Xc, wespnę, wespniesz, wespnij, wspiął, wspięła, wspięli, wspięty, wspiąwszy wspinać ndk I, wspiąćam, wspiąćasz, wspiąćają, wspiąćaj, wspiąćał, wspiąćany, tylko w zwrocie: Wspiąć, wspinać konia «ścisnąć konia ostrogami i ściągnąć wodze tak,… …   Słownik języka polskiego

  • wyleźć — dk XI, wyleźćlezę, wyleźćleziesz, wyleźćleź, wyleźćlazł, wyleźćlazła, wyleźćleźli, wyleźćlazłszy wyłazić ndk VIa, wyleźćłażę, wyleźćzisz, wyleźćłaź, wyleźćził 1. pot. «leząc wyjść, wydobyć się skądś, z wnętrza czegoś, zwłaszcza przez wąski otwór; …   Słownik języka polskiego

  • w- — 1. «przedrostek tworzący czasowniki pochodne (a także inne wyrazy z nimi związane); nadaje im następujące odcienie znaczeniowe, uzupełniające znaczenie czasownika podstawowego» a) «wprowadzenie, włożenie, wniknięcie do wnętrza czegoś, np. wbić,… …   Słownik języka polskiego