węglan


węglan
m IV, D. -u, Ms. \węglannie; lm M. -y
chem. węglany «związki chemiczne metali, sole kwasu węglowego, substancje krystaliczne, obojętne lub kwaśne, zwykle białe lub bezbarwne; rozpowszechnione w przyrodzie jako minerały skałotwórcze»

Węglan amonowy, magnezowy, potasowy, sodowy.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • węglan — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. węglannie, chem. {{/stl 8}}{{stl 7}} związek nieorganiczny, sól kwasu węglowego; bardzo rozpowszechniony w przyrodzie minerał (wapienie, dolomity, marmury) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • soda — ż IV, CMs. sodzie, blm «związek chemiczny, węglan sodu, bezbarwna lub biała krystaliczna, higroskopijna substancja, używana do wyrobu mydła, proszków do prania, do zmiękczania wody, stosowana w hutnictwie, przemyśle włókienniczym, papierniczym,… …   Słownik języka polskiego

  • azuryt — m IV, D. u, Ms. azurytycie; lm M. y miner. «zasadowy węglan miedzi, niebieski o szklistym połysku, powstaje w strefie utleniania złóż siarczków miedzi; ruda miedzi używana do produkcji siarczanu miedzi i jako półszlachetny kamień do celów… …   Słownik języka polskiego

  • bielidło — n III, D. bielidłoła, Ms. bielidłodle, blm «węglan sodu, biały proszek używany do prania, mycia podłóg itp.» …   Słownik języka polskiego

  • cerusyt — m IV, D. u, Ms. cerusytycie, blm miner. «węglan ołowiu, minerał będący ważnym surowcem do otrzymywania ołowiu» ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego

  • dolomit — m IV, D. u, Ms. dolomiticie; lm M. y 1. miner. «węglan wapnia i magnezu, minerał bezbarwny lub białawy, pospolity składnik skał osadowych» 2. petr. «skała osadowa, której głównym składnikiem jest ten minerał, używana do wyrobu cementu, szkła,… …   Słownik języka polskiego

  • kalcyt — m IV, D. u, Ms. kalcytycie; lm M. y miner. «węglan wapnia, minerał przezroczysty, bezbarwny, biały lub żółty, o szklistym połysku; główny składnik wapiennych skał osadowych i marmurów, używany zwłaszcza w przemyśle ceramicznym i szklarskim; szpat …   Słownik języka polskiego

  • karlsbadzki — przym. od Karlsbad (Karlovy Vary) ∆ farm. Sól karlsbadzka «mieszanina soli otrzymana przez odparowanie wód mineralnych lub przez zmieszanie analogicznych soli mineralnych pochodzących z naturalnych źródeł; zawiera m.in. siarczan sodowy i kwaśny… …   Słownik języka polskiego

  • magnezja — ż I, DCMs. magnezjazji, blm ∆ chem. Magnezja biała «węglan magnezu, biały proszek, trudno rozpuszczalny w wodzie, stosowany m.in. w przemyśle gumowym, szklarskim, w lecznictwie, w kosmetyce» ∆ Magnezja palona «tlenek magnezu, biały proszek… …   Słownik języka polskiego

  • magnezyt — m IV, D. u, Ms. magnezytycie, blm miner. «węglan magnezu, minerał biały, z szarawym lub żółtawym odcieniem, o szklistym połysku, używany do produkcji materiałów ogniotrwałych, cementu, materiałów ściernych, do wytwarzania izolatorów elektrycznych …   Słownik języka polskiego