cewiaczka


cewiaczka
ż III, CMs. \cewiaczkaczce; lm D. \cewiaczkaczek
cewiarka w zn. 1

Słownik języka polskiego . 2013.

  • cewiarka — ż III, CMs. cewiarkarce; lm D. cewiarkarek 1. włók. «robotnica obsługująca maszynę do cewienia; cewiaczka, przewijaczka» 2. włók. «maszyna na oddziale przygotowawczym tkalni, służąca do cewienia; przewijarka» Cewiarka wątkowa, osnowowa …   Słownik języka polskiego