wikłać


wikłać
ndk I, \wikłaćam, \wikłaćasz, \wikłaćają, \wikłaćaj, \wikłaćał, \wikłaćany
«czynić splątanym, plątać, gmatwać»

Wikłać nici.

przen.
a) «czynić coś niejasnym, niezrozumiałym, trudnym do rozwiązania, do załatwienia; mącić, zaciemniać»

Wikłać sprawę.

Coś wikła komuś plany.

Świeżo wykryte fakty wikłały śledztwo coraz bardziej.

b) «wciągać kogoś w kłopotliwą, nieprzyjemną sytuację, sprawę, mieszać do czegoś, wplątywać»

Wikłać kogoś w jakieś podejrzane sprawy, interesy.

wikłać się
1. «być, stawać się poplątanym, zamotanym; splatać się z czymś, plątać się»

Łodygi pnączy się wikłają.

Wikłają się pasma przędzy.

przen. «komplikować się, gmatwać się»

Sytuacja się wikła.

Akcja powieści, wątek się wikła.

Sprawa wikłała się coraz bardziej.

2. «wplątywać się w coś, więznąć w czymś»

Mucha wikła się w sieć pajęczą.

przen.
a) «plątać się w odpowiedziach, dawać sprzeczne, zagmatwane wyjaśnienia»

Wikłać się w zeznaniach, w wyjaśnieniach, w sprzecznych wypowiedziach.

b) «wdawać się w kłopotliwą sytuację, sprawę, mieszać się do czegoś»

Wikłać się w niebezpieczne przedsięwzięcia.

Nieraz wikłał się w awantury.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • wikłać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, wikłaćam, wikłaća, wikłaćają, wikłaćany {{/stl 8}}– powikłać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIIa {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} sprawiać, że coś staje się splątane, poplątane;… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wikłać się — I – powikłać się {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} stawać się splątanym, poplątanym; plątać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Frędzle narzuty wikłają się. Nici straszliwie się powikłały. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • plątać — ndk IX, plączę, plączesz, plącz, plątaćał, plątaćany 1. «gmatwać, motać, wikłać» Plątać nici. Plątać włosy. 2. pot. «brać jedno za drugie, niesłusznie coś z czymś utożsamiać» Plątać nazwiska różnych autorów. Plątać daty historyczne. plątać się 1 …   Słownik języka polskiego

  • komplikować — ndk IV, komplikowaćkuję, komplikowaćkujesz, komplikowaćkuj, komplikowaćował, komplikowaćowany 1. «wprowadzać dodatkowe trudności; gmatwać, wikłać» Niepotrzebnie komplikować prostą sprawę. 2. «czynić złożonym» Komplikować bryłę budynku przez… …   Słownik języka polskiego

  • wplątywać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, wplątywaćtuję, wplątywaćtuje, wplątywaćany {{/stl 8}}– wplątać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIa a. VIIIa, wplączę || wplątywaćam, wplącze || wplątywaća, wplączą || wplątywaćają, wplątywaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • angażować — ndk IV, angażowaćżuję, angażowaćżujesz, angażowaćżuj, angażowaćował, angażowaćowany 1. «przyjmować do pracy, zawierać z kimś umowę o pracę» Angażować nowego pracownika. Angażować aktorów do teatru. 2. «wiązać kogoś z czymś materialnie lub… …   Słownik języka polskiego

  • gmatwać — ndk I, gmatwaćam, gmatwaćasz, gmatwaćają, gmatwaćaj, gmatwaćał, gmatwaćany «czynić niejasnym, niewyraźnym; plątać, wikłać, mącić» Gmatwać rzeczy, sprawy, śledztwo. gmatwać się 1. «nie umieć znaleźć wyjścia, rozwiązania, wytłumaczenia; plątać się …   Słownik języka polskiego

  • motać — ndk I, motaćam, motaćasz, motaćają, motaćaj, motaćał, motaćany 1. «nawijać (nici, przędzę itp.) na coś, obwijać wkoło czegoś, zwijać w motek» Motać wełnę, nici. 2. «plątać, wikłać, gmatwać (nici, pasma czegoś)» Wiatr motał włosy. 3. «robić… …   Słownik języka polskiego

  • mylić — ndk VIa, mylićlę, mylićlisz, myl, mylićlił, mylićlony 1. «mieszać, plątać, wikłać różne rzeczy, sprawy, wiadomości itp., popełniać błędy; brać jedną rzecz za drugą» Mylić adresy, daty, wiadomości. Mylić krok w marszu. Mylić rytm, takt w tańcu.… …   Słownik języka polskiego

  • vykliotis — ×vykliotis, iojasi, iojosi (l. wikłać się) suktis (ppr. iš keblios padėties): Vykliokis nesivykliok – vis tiek nieko nebus Lkm …   Dictionary of the Lithuanian Language