wisieć


wisieć
ndk VIIa, wiszę, wisisz, wiś, wisiał, wisieli
1. «być zawieszonym, uczepionym gdzieś, na czymś»

Bielizna wisi na sznurze.

Ręczniki, ścierki wisiały na gwoździu.

W oknie wiszą firanki.

Ubranie wisiało w szafie.

Lustro, obraz, zegar wisi na ścianie.

Na drzwiach wisi tabliczka.

Wisząca półka, szafeczka.

Lampa wisząca u sufitu.

∆ Most wiszący «most, którego konstrukcję nośną stanowią liny lub łańcuchy, na których zawieszony jest pomost, wsparte na wysokich podporach i zakotwione na końcach»
∆ Ogrody wiszące «słynne w starożytności ozdobne ogrody babilońskie, założone na sztucznych tarasach, wspartych na sklepionych kolebkowo fundamentach»
◊ Wisieć oczami na kimś, na czymś «przyglądać się komuś, czemuś badawczo, uporczywie, wyczekująco»
◊ Coś wisi na włosku a) «coś (np. czyjeś życie, stanowisko) jest niepewne, bardzo zagrożone» b) «coś (np. wojna, kłótnia) lada chwila może się zdarzyć, wybuchnąć»
◊ Coś wisi w powietrzu «coś (np. awantura, burza) zbliża się nieuchronnie, na coś się zanosi»
◊ Coś wisi w próżni «coś nie ma związku z rzeczywistością»
◊ Coś wisi nad kimś (jak miecz Damoklesa) «coś komuś stale zagraża»
pot. Wisieć na stopniach (wagonu, tramwaju itp.) «jechać zatłoczonym tramwajem, pociągiem, stojąc na stopniu na zewnątrz wagonu i trzymając się uchwytu»
◊ Wisieć przy kimś «być od kogoś zależnym, być na czyimś utrzymaniu»
◊ Wisieć przy telefonie «rozmawiać długo lub często przez telefon»
2. «zwieszać się ku dołowi; zwisać, obwisać»

Wiszące sople lodu.

Twarz z wiszącym podbródkiem.

posp. Coś (np. jakaś sprawa, praca) komuś wisi «coś zupełnie kogoś nie obchodzi, coś jest komuś całkowicie obojętne»
3. «o ubraniu: być zbyt luźnym, zbyt obszernym, zwisać luźno na kimś»

Źle dopasowane ubranie wisi na kimś.

Płaszcz wisi na nim jak na kołku, jak na kiju.

Suknia wisi na niej jak worek.

4. «unosić się w powietrzu, utrzymywać się nad ziemią (pozornie w bezruchu, nie przemieszczając się)»

Mgła wisi nad doliną.

Dym z papierosów wisiał w pokoju.

przen.

W powietrzu wisiała nuda.

5. «być powieszonym, uśmierconym, straconym przez powieszenie»

Wisieć na szubienicy, na gałęzi.

□ Co ma wisieć, nie utonie.
□ Jak wisieć, to za obie nogi.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • wisieć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIb, wiszę, wisiećsi, wisiećsiał, wisiećsieli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} być powieszonym, zawieszonym na czymś, gdzieś, być przewieszonym przez coś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Płaszcz… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wisieć — 1. pot. Coś wisi na kimś jak na kołku, jak na kiju, jak na wieszaku, jak worek «jakieś ubranie jest dla kogoś zbyt luźne, za obszerne, niedopasowane»: (...) siedział w chałupie około tygodnia. Nie był ciekaw świata. Dopiero w niedzielę, ubrany w… …   Słownik frazeologiczny

  • wisieć na [przy] telefonie — {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} długo rozmawiać z kimś przez telefon, nieustannie telefonować : {{/stl 7}}{{stl 10}}Już od godziny wisisz przy telefonie. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wisieć [zawisnąć] na włosku — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} coś jest niepewne, znajduje się w niebezpieczeństwie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Czyjeś życie, los, szczęście wisiało na włosku. Podpisanie porozumienia zawisło… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wisieć komuś — Być obojętnym; nie przejmować się; lekceważyć Eng. To be indifferent; not to care at all; to ignore …   Słownik Polskiego slangu

  • wisieć komuś coś — Być zadłużonym, dłużnym Eng. To be indebted; to owe someone money …   Słownik Polskiego slangu

  • telefon — 1. Głuchy telefon a) «aparat telefoniczny, w którym nie ma sygnału»: Telefon wciąż głuchy. Widać linia przerwana, Niemcom nie zależy na naprawie. W. Odojewski, Zasypie. b) «połączenie telefoniczne, w czasie którego po podniesieniu słuchawki nikt… …   Słownik frazeologiczny

  • висеть — вишу, укр. висiти, др. русск., ст. слав. висѣти (Клоц., Супр.), болг. вися, сербохорв. ви̏сjети, словен. viseti, чеш. viseti, польск. wisiec. Ступень чередования в вес, весить Не имеет надежных соответствий. Ильинский (ИОРЯС 23, 1, 125)… …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • Evolution of the Polish language — Polish language Language overview · History · Dialects · Pronunciation  …   Wikipedia

  • kij — 1. pot. Bez kija ani przystąp; nie podchodź, nie przystąp bez kija «powiedzenie charakteryzujące kogoś jako nieprzystępnego, wyniosłego lub złoszczącego się, poirytowanego»: (...) gospodarze, ho, ho, bez kija nie podchodź. Nie cierpię ich, na… …   Słownik frazeologiczny