wklęsły


wklęsły
«mający powierzchnię wznoszącą się od środka ku brzegom; wgłębiony, zapadły, zapadnięty»

Wklęsłe policzki.

Wklęsły brzuch.

Wklęsła klatka piersiowa.

Wklęsła powierzchnia czegoś.

Lekko wklęsła dolina.

druk. Druk wklęsły → wklęsłodruk w zn. 1
fiz. Zwierciadło wklęsłe «zwierciadło skupiające, którego powierzchnia odbijająca jest zwykle częścią wewnętrznej powierzchni kuli; stosowane m.in. w przyrządach optycznych, w reflektorach»
mat. Kąt wklęsły «kąt płaski większy od kąta półpełnego»
wklęsło-wypukły «ograniczony powierzchniami kulistymi, z jednej strony wklęsłą, z drugiej wypukłą»

Soczewka wklęsło-wypukła.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • wklęsły — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia {{/stl 8}}{{stl 7}} mający powierzchnię opadającą od brzegów ku środkowi; taki, który wklęsł; wklęśnięty, zapadły, wgłębiony : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wklęsłe policzki. Wklęsłe szkło. Wklęsły dach starej szopy. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wklęśnięty — → wklęsły …   Słownik języka polskiego

  • łękowaty — 1. «mający kształt łęku; kabłąkowaty, wklęsły, zapadnięty» Łękowate nogi. 2. «o zwierzęciu: mający grzbiet wadliwej budowy, wklęsły, zapadnięty» Koń łękowaty …   Słownik języka polskiego

  • ciecz — ż VI, DCMs. y; lm M. e, D. y «substancja o stanie pośrednim między stałym a gazowym, o określonej objętości, a bez określonej postaci, przybierająca kształt naczynia, w którym się znajduje; płyn» Krew jest cieczą. Wylał na ulicę jakąś brudną… …   Słownik języka polskiego

  • cinerama — [wym. s inerama] ż IV, CMs. cineramamie, blm «jedna z technik filmu panoramicznego oparta na jednoczesnej projekcji obrazu z trzech taśm filmowych na duży wklęsły ekran» ‹ang. z gr.› …   Słownik języka polskiego

  • druk — m III, D. u, N. drukkiem 1. blm «proces sporządzania odbitek tekstu lub ilustracji z formy drukarskiej z użyciem farb graficznych; drukowanie» Oddać, przygotować do druku. Tekst gotowy do druku. Rozpoczęto druk powieści. Zakończono druk książki.… …   Słownik języka polskiego

  • faseta — ż IV, CMs. fasetaecie; lm D. fasetaet 1. archit. bud. «ukośnie ścięta krawędź naroża stosowana w budownictwie przy elementach narażonych na uszkodzenia (filary, obramowania okien itp.); wklęsły zaokrąglony narożnik między ścianami a sufitem lub… …   Słownik języka polskiego

  • frez — m IV, D. u, M. frezzie; lm M. y techn. «narzędzie skrawające wieloostrzowe pracujące ruchem obrotowym, wchodzące w skład frezarki, służące do obróbki metalu lub drewna» Frez walcowy, tarczowy, palcowy, kształtowy wypukły a. wklęsły, kątowy. Frez… …   Słownik języka polskiego

  • intaglio — [wym. intaljo] n ndm 1. szt. «gemma zdobiona reliefem wklęsłym; także: system rycia wklęsłego na niewielkich przedmiotach zbliżonych kształtem lub przeznaczeniem do gemm» 2. szt. «w grafice artystycznej: druk wklęsły» ‹wł.› …   Słownik języka polskiego

  • miseczkowaty — «mający kształt miseczki; wklęsły» Miseczkowate zagłębienie …   Słownik języka polskiego