chamidło


chamidło
n III, Ms. \chamidłodle; lm D. \chamidłodeł
posp. obelż. «o mężczyźnie: ordynus, cham»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • chamidło — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n I, Mc. chamidłodle; lm D. chamidłodeł, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} obelżywie, pogardliwie o kimś zachowującym się jak cham – wulgarnie, ordynarnie, niekulturalnie; cham, prostak, ordynus {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • chamidło — Człowiek ordynarny, grubiaсski, prostacki, zwłaszcza pochodzący ze wsi; prostak Eng. A rude, coarse, insensitive person, especially from the country; a boor …   Słownik Polskiego slangu