chandryczyć się


chandryczyć się
ndk VIb, \chandryczyć sięczę się, \chandryczyć sięczysz się, \chandryczyć sięrycz się, \chandryczyć sięczył się
pot. «sprzeczać się, kłócić się o coś, ciągle mieć do kogoś pretensje, nieustannie strofować kogoś»

Chandryczyć się o pieniądze.

Chandryczyć się z sąsiadami.

Chandryczyła się z synem.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • chandryczyć się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIa, chandryczyć sięczę się, chandryczyć sięczy się, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} uparcie sprzeczać się z kimś, kłócić o coś; także nieustannie mieć żale, pretensje do kogoś, usiłować coś wymóc na kimś ciągłymi kłótniami; …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • chandryczyć się — Kłócić się lub sprzeczać się Eng. To quarrel; to actively disagree; to fight …   Słownik Polskiego slangu