chapnąć


chapnąć
dk Va, \chapnąćnę, \chapnąćniesz, \chapnąćnij, \chapnąćnął, \chapnąćnęła, \chapnąćnęli, \chapnąćnięty, \chapnąćnąwszy - rzad. chapać ndk IX, chapię, chapiesz, chap, \chapnąćał, \chapnąćany
1. pot. «porwać, chwycić coś (zwłaszcza: ustami, zębami, pyskiem itp.); także: zjeść coś naprędce, przegryźć»

Psiak chapnął pantofel i uciekł.

Chapnij trochę zupy i idź prędzej.

2. posp. «ukraść»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • chapnąć — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}chapać {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}chapnąć II {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk IVa, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} ukraść coś; capnąć (w zn. 2.), zwędzić : {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • chapać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIa, chapaćpię, chapaćpie, chapaćany {{/stl 8}}– chapnąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, chapaćnę, chapaćnie, chapaćnij, chapaćnął, chapaćnęli, chapaćnięty, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} gwałtownie chwytać, łapać coś, nabierać… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • chapsnąć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk IVa, chapsnąćnę, chapsnąćnie, chapsnąćnij, chapsnąćnął, chapsnąćnęli, chapsnąćnięty, pot. {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 8}}reg. {{/stl 8}}{{stl 7}} gwałtownie chwycić coś ustami, pyskiem …   Langenscheidt Polski wyjaśnień