charyzmat


charyzmat
m IV, D. -u, Ms. \charyzmatacie; lm M. -y
«według teologii: przejaw łaski bożej, szczególny dar boży; w religioznawstwie: szczególny rodzaj żarliwości religijnej, wyróżniający daną osobę spośród otoczenia»

Ktoś obdarzony charyzmatem proroctwa.

przen. «szczególne piętno, znamię; znak wyróżniający»

Ktoś naznaczony charyzmatem geniuszu.

‹z gr.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • charyzmat — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. charyzmatacie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} szczególna łaska, dar nadprzyrodzony otrzymany od Boga (np. wyjątkowa żarliwość religijna), wyróżniający wybraną osobę :… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • charyzma — ż IV, CMs. charyzmazmie; lm D. charyzmayzm rzad. → charyzmat …   Słownik języka polskiego

  • charyzma — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. charyzmazmie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} przypisywane jakiejś osobie wyjątkowe właściwości umysłu i charakteru (zwłaszcza cechy moralne i przywódcze) sprawiające, że cieszy… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • charyzmatyczny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, charyzmatycznyni {{/stl 8}}{{stl 7}} odnoszący się do charyzmatu; mający charyzmat; obdarzony, naznaczony charyzmatem : {{/stl 7}}{{stl 10}}Kongres charyzmatyczny. Ruch charyzmatyczny. Odnowa, modlitwa… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień