wyedukować


wyedukować
dk IV, \wyedukowaćkuję, \wyedukowaćkujesz, \wyedukowaćkuj, \wyedukowaćował, \wyedukowaćowany
książk. «wykształcić, wyuczyć, wychować (często z odcieniem ironicznym)»

Wyedukowała go ulica.

Wyedukowany w prowincjonalnych szkółkach, nie umiał zbyt wiele.

Młodzież wyedukowana muzycznie.

wyedukować się przestarz. «zostać wyedukowanym, wykształcić się»

Wyedukował się na doktora.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • wyedukować (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. edukować (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • edukować się – wyedukować się — {{/stl 13}}{{stl 7}} pobierać nauki, kształcić się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Edukować się za granicą. Wyedukować się na klasykach. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • edukować — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, edukowaćkuję, edukowaćkuje, edukowaćany {{/stl 8}}– wyedukować {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Ia {{/stl 8}}{{stl 7}} przekazywać komuś w sposób celowy i systematyczny wiedzę, umiejętności; kształcić, uczyć, wychowywać :… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień