wygolić


wygolić
dk VIa, \wygolićlę, \wygolićlisz, \wygolićgol a. \wygolićgól, \wygolićlił, \wygolićlony - wygalać ndk I, \wygolićam, \wygolićasz, \wygolićają, \wygolićaj, \wygolićał, \wygolićany
1. «usunąć włosy, zarost (brzytwą, żyletką, maszynką elektryczną)»

Wygolić gładko policzki.

Wygolona twarz.

Starannie wygolony mężczyzna.

2. tylko dk, pot. «wypić pewną ilość wódki lub innego napoju alkoholowego»

Wygolili do dna butlę koniaku.

wygolić się - wygalać się «starannie, dokładnie ogolić się»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • wygolić (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. wygalać (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wygalać się – wygolić się — {{/stl 13}}{{stl 7}} goląc starannie samego siebie, usuwać własne włosy, zarost {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wygalać — → wygolić …   Słownik języka polskiego

  • wygalać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, wygalaćam, wygalaća, wygalaćają, wygalaćany {{/stl 8}}– wygolić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, wygalaćlę, wygalaćli, wygalaćgól || reg. wygalaćgol, wygalaćlony {{/stl 8}}{{stl 7}} goląc, usuwać dokładnie włosy,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień