wyładować


wyładować
dk IV, \wyładowaćduję, \wyładowaćdujesz, \wyładowaćduj, \wyładowaćował, \wyładowaćowany - wyładowywać ndk VIIIa, \wyładowaćowuję, \wyładowaćowujesz, \wyładowaćowuj, \wyładowaćywał, \wyładowaćywany
1. «wynieść, wyjąć z czegoś ładunek; opróżnić coś (np. wagon, statek) z ładunku; rozładować, wypakować»

Wyładować ciężarówkę, barkę.

Wyładować towar z wozu.

2. «dać ujście, upust czemuś (np. energii, nienawiści)»

Wyładować na kimś złość, gniew.

3. «ładując napełnić coś; naładować, napakować, wypchać»

Wyładować teczkę książkami.

Dobrze wyładowany portfel.

Magazyn wyładowany towarem.

wyładować się - wyładowywać się
1. «o większej grupie osób: wyjść wydostać się, zwykle z jakiegoś pojazdu»

Podróżni wyładowali się z autobusu.

2. «znaleźć ujście dla swojej energii, temperamentu, stanów uczuciowych; o stanach uczuciowych, temperamencie: zostać wyładowanym»

Wyładować się w awanturach.

Młodzieńczy temperament wyładował się w sporcie.

3. fiz. «o elektroskopie, kondensatorze itp.: zostać pozbawionym ładunku elektrycznego; rozładować się»

Kondensator się wyładował.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • wylądować — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}lądować I {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wylądować — dk IV, wylądowaćduję, wylądowaćdujesz, wylądowaćduj, wylądowaćował «wysiąść na ląd z łodzi, ze statku; o samolocie, balonie: osiąść na ziemi» Samolot wylądował szczęśliwie. Rozbitkowie wylądowali na krze. przen. «znaleźć się gdzieś» Wylądować w… …   Słownik języka polskiego

  • wyładowywać się – wyładować się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} o grupie osób: wychodzić skądś, zwykle z jakiegoś pojazdu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wycieczka wyładowała się z autobusu. Wyładowywali się powoli z pociągu.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wyładowywać — → wyładować …   Słownik języka polskiego

  • wyładowywać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, wyładowywaćowuję, wyładowywaćowuje, wyładowywaćany {{/stl 8}}– wyładować {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Ia, wyładowywaćduję, wyładowywaćduje, wyładowywaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 2010 Polish Air Force Tu-154 crash — Polish Air Force Tu 154 crash Part of the fuselage near Smolensk Accident summary Date 10 April …   Wikipedia

  • wykrzyczeć — dk VIIb, wykrzyczećczę, wykrzyczećczysz, wykrzyczećkrzycz, wykrzyczećczał, wykrzyczećczany «krzycząc wypowiedzieć, wyjawić coś; krzycząc wyładować coś z siebie (zwykle złość, wzburzenie)» Wykrzyczeć przed kimś swoje pretensje. Wykrzyczeć… …   Słownik języka polskiego

  • wyładowanie — n I; lm D. wyładowanieań rzecz. od wyładować ∆ fiz. Wyładowanie elektryczne «przepływ prądu elektrycznego w złych przewodnikach pod wpływem zewnętrznego pola elektrycznego; w gazach towarzyszą mu zjawiska świetlne i akustyczne» ∆ Wyładowania… …   Słownik języka polskiego

  • śmierć — 1. Biała śmierć a) «narkotyki, zwłaszcza kokaina»: Wobec wynikającego z handlu narkotykami oczywistego zagrożenia życia i zdrowia milionów obywateli, Stany Zjednoczone postanowiły przeznaczyć poważne środki finansnowe za walkę ze źródłem białej… …   Słownik frazeologiczny

  • wylać — 1. Wylać gniew, złość, żółć na kogoś, na czyjąś głowę «wyładować na kimś gniew, złość, gorycz»: Mój kierownik miał kompletnie niepoukładane życie rodzinne, nie zrealizował się zawodowo, a na dodatek sam miał problemy z własnym szefem (...).… …   Słownik frazeologiczny