wyłajać

wyłajać
dk IX, \wyłajaćję, \wyłajaćjesz, \wyłajaćłaj, \wyłajaćał, \wyłajaćany
pot. «ostro kogoś zganić, skarać, skrzyczeć»

Wyłajać niegrzeczne dziecko.


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Нужно решить контрольную?

Look at other dictionaries:

  • lekcja — ż I, DCMs. lekcjacji; lm D. lekcjacji (lekcjacyj) 1. «jednostka zajęć szkolnych lub nauczania prywatnego trwająca zwykle 45 minut» Lekcja historii, matematyki, muzyki. Brać, dawać lekcje. Prowadzić lekcję. Udzielać lekcji. Zostać, umówić się po… …   Słownik języka polskiego

  • nawymyślać — dk I, nawymyślaćam, nawymyślaćasz, nawymyślaćają, nawymyślaćaj, nawymyślaćał, nawymyślaćany 1. «obrzucić kogoś wymysłami, obelgami; zwymyślać, wyłajać» Nawymyślać niegrzecznemu dziecku. ◊ Nawymyślać komuś od ostatnich «użyć w stosunku do kogoś… …   Słownik języka polskiego

  • poburczeć — dk VIIb, poburczećczę, poburczećczysz, poburczećburcz, poburczećczał, poburczećczeli pot. «spędzić pewien czas na burczeniu, trochę pogderać, wyłajać kogoś; pozrzędzić» Niezadowolony, poburczał pod nosem przez chwilę. Poburczała na niego, że się… …   Słownik języka polskiego

  • połajać — dk IX, połajaćję, połajaćjesz, połajaćłaj, połajaćał, połajaćany «dać komuś naganę, upomnienie; nieco wyłajać, zwymyślać» Połajać dzieci …   Słownik języka polskiego

  • skarcić — dk VIa, skarcićcę, skarcićcisz, skarć, skarcićcił, skarcićcony «udzielić nagany; napomnieć, zganić, wyłajać» Skarcić niegrzeczne dziecko. Skarcić kogoś wzrokiem …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”