wyłączyć


wyłączyć
dk VIb, \wyłączyćczę, \wyłączyćczysz, \wyłączyćłącz, \wyłączyćczył, \wyłączyćczony - wyłączać ndk I, \wyłączyćam, \wyłączyćasz, \wyłączyćają, \wyłączyćaj, \wyłączyćał, \wyłączyćany
1. «unieruchomić, wstrzymać maszynę, mechanizm przerywając dopływ poruszającej je energii; przerwać dopływ gazu, prądu itp.»

Wyłączyć lodówkę, motor, radio, telefon.

Elektrownia wyłączyła prąd.

2. «wyeliminować kogoś z jakiejś grupy społecznej; wydalić, usunąć kogoś skądś; wydzielić, odłączyć od czegoś»

Wyłączyć kogoś z rozmowy, z towarzystwa.

Ktoś wyłączony ze środowiska.

Wyłączyć kogoś z udziału w wygranej.

Wyłączyć kogoś z uczestnictwa w czymś.

∆ Nie wyłączając kogoś, czegoś «razem, łącznie z kimś, z czymś, nie pomijając kogoś, czegoś»
filoz. Prawo wyłączonego środka «w logice: prawo, które głosi, że przedmiot istnieje lub nie istnieje, że ma pewną cechę lub jej nie ma, że zdanie jest prawdziwe lub fałszywe»
mat. Wyłączyć wspólny czynnik poza nawias «przedstawić sumę algebraiczną w postaci iloczynu dwóch czynników, pisząc jeden z czynników, wspólny dla wszystkich składników sumy, poza nawiasem»
3. rzad. «uznać coś za niemożliwe; wykluczyć»

Okoliczności wyłączały samobójstwo.

wyłączyć się - wyłączać się
1. «wykluczyć nawzajem swoje istnienie»

Dwa zdania sprzeczne wzajemnie się wyłączają.

2. częściej w dk «przestać brać w czymś udział, przestać zajmować się czymś, przestać należeć do czegoś»

Wyłączyć się z rozmowy, z pertraktacji, z ogólnego nastroju.

Wyłączyć się z jakiejś pracy, działalności.

3. pot. «przestać rozmawiać przez telefon, wyłączyć aparat telefoniczny, położyć słuchawkę telefonu na widełki»

Proszę się wyłączyć!

4. rzad. «o mechanizmach: przerwać działanie, funkcjonowanie; zatrzymać się»

Adapter wyłączający się automatycznie.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • wyłączyć — kogoś poza nawias (czegoś) zob. nawias 3 …   Słownik frazeologiczny

  • wyłączyć (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. wyłączać (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wyłączać się – wyłączyć się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} wykluczać nawzajem swoje istnienie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Dwa zdania sprzeczne nawzajem się wyłączają. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 7}} przestawać …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wyłączać — → wyłączyć …   Słownik języka polskiego

  • wyłączać — Wyłączyć kogoś poza nawias (czegoś) zob. nawias 3 …   Słownik frazeologiczny

  • wyłączać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, wyłączaćam, wyłączaća, wyłączaćają, wyłączaćany {{/stl 8}}– wyłączyć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIa, wyłączaćczę, wyłączaćczy, wyłączaćczony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • nawias — 1. Być, czuć się, pozostawać, znajdować się itp. poza nawiasem czegoś «być, czuć się, pozostawać, znajdować się itp. poza czymś, czuć się zbędnym, nie brać w czymś udziału, być odsuniętym, usuniętym od czegoś»: Znam wyjątkowo sprawną fizycznie… …   Słownik frazeologiczny

  • nawias — m IV, D. u, Ms. nawiassie; lm M. y 1. «znak pisarski, zwykle w kształcie pary łuków (także: każdy z tych łuków), oddzielający wyrazy lub zdania wtrącone albo uboczne wyjaśnienia, uwagi» Otworzyć, zamknąć nawias. Ująć, wziąć coś w nawias. Napisać …   Słownik języka polskiego

  • wycofać — dk I, wycofaćam, wycofaćasz, wycofaćają, wycofaćaj, wycofaćał, wycofaćany wycofywać ndk VIIIa, wycofaćfuję, wycofaćfujesz, wycofaćfuj, wycofaćywał, wycofaćywany 1. «zabrać, usunąć coś skądś, wydostać, odebrać, odstąpić od czegoś, wyeliminować,… …   Słownik języka polskiego

  • wyrzucić — 1. Wyrzucać (coś) z siebie «wypowiadać, wykrzykiwać coś, zwykle szybko»: Rozmowa okazała się niemożliwa, więc tylko podniosłam rękę i pogłaskałam krótkie kręcone włosy. Jednak dziewczyna pod wpływem mojego gestu zwinęła się nagle jak w spazmie… …   Słownik frazeologiczny