chichotek


chichotek
m III, N. \chichotektkiem; lm M. \chichotektki
1. D. \chichotektku
częściej w lm «krótki, cichy, tłumiony śmiech; śmieszek»

Dziewczęce chichotki.

Parsknąć nerwowym chichotkiem.

2. DB. \chichotektka; lm DB. \chichotektków
rzad. «chłopak, młodzieniec skłonny do śmiechu, do żartów»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • chichocik — m III, D. u, N. chichocikkiem; lm M. i → chichotek w zn. 1 …   Słownik języka polskiego

  • chichotka — ż III, CMs. chichotkatce; lm D. chichotkatek 1. «dziewczyna, kobieta lubiąca się śmiać, skłonna do śmiechu; śmieszka» Uspokoić rozbawioną chichotkę. 2. zwykle w lm «śmieszki; żarty, figle» Zabraniała w czasie lekcji dokazywania, psot, chichotek …   Słownik języka polskiego

  • chichotka — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ib, CMc. chichotkatce, lm D. chichotkatek {{/stl 8}}{{stl 7}} kobieta, dziewczyna skora do śmiechu, lubiąca się śmiać, łatwo dająca się sprowokować do długiego, zaraźliwego śmiechu; śmieszka : {{/stl 7}}{{stl 10}}Uszy… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień