wywalić


wywalić
dk VIa, \wywalićlę, \wywalićlisz, \wywalićwal, \wywalićlił, \wywalićlony - wywalać ndk I, \wywalićam, \wywalićasz, \wywalićają, \wywalićaj, \wywalićał, \wywalićany
1. pot. «wyrzucić, wysypać coś skądś; usunąć kogoś; wystawić, wysunąć coś na zewnątrz czegoś»

Wywalić kartofle z worka.

Wywalić kogoś za drzwi.

Wywalić kogoś z pracy, z drużyny.

◊ Wywalić pieniądze «wydać, wyłożyć, zapłacić dużą sumę pieniędzy»
◊ Wywalić serię (z automatu, z karabinu itp.); wywalić cały magazynek «wystrzelić serię naboi (z automatu, z karabinu itp.); wystrzelić wszystkie naboje»
posp. Wywalić język «pokazać, wystawić cały język»
◊ Wywalić gały, ślepia «wytrzeszczyć oczy»
◊ Wywalić kogoś na pysk, na zbity łeb «wyrzucić kogoś skądś kategorycznie, nieodwołalnie, pozbawić pracy»
2. pot. «bijąc w coś wyłamać, wyważyć, wyrwać; wybić coś»

Wywalić drzwi z zawiasów.

wywalić się - wywalać się
1. pot. «gromadnie wyjść, wybiec skądś; wylec»

Gromadą wywalili się przed dom.

Hurmem wywalili się na ulicę.

2. pot. «przewrócić się, wywrócić się»

Wywalić się w śnieg.

Wywalił się jak długi.

Wywalił się (jadąc) na motorze.

3. pot. rzad. «wydostać się gwałtownie albo w dużej ilości, masie na zewnątrz, poza obręb czegoś; wypaść, wylecieć»

Dym kłębami wywalał się z palącego się domu.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • wywalić — pot. Wywalić pieniądze «wyłożyć na coś dużo pieniędzy» Wywalać na coś, na kogoś oczy, gały, ślepia zob. oko 68. Wywalić kogoś na zbity łeb, pysk, na zbitą mordę, na zbitą twarz zob. zbić 2 …   Słownik frazeologiczny

  • wywalić (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. wywalać (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wywalać – wywalić pieniądze [i syn.] — {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} wydawać na coś jakąś (zwykle dużą) sumę pieniędzy : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wywaliłem na to mnóstwo pieniędzy, ale mi się zwróciły. Wywalić forsę na wesele. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wyrzucać – wyrzucić [wywalać – wywalić] — {{/stl 13}}{{stl 8}}{kogoś} {{/stl 8}}na bruk {{/stl 13}}{{stl 7}} wyrzucić kogoś z pracy, pozbawić kogoś pracy : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nowy właściciel wyrzucił na bruk połowę załogi. Co dzień wyrzucano kogoś na bruk. Za pijaństwo wywalono go na… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wywalać się – wywalić się — {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} przewracać się, wywracać się, upadać : {{/stl 7}}{{stl 10}}Pijak wywalał się co parę kroków. Wywalił się na rowerze. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wywalać – wywalić gały [ślepia] — {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} przyglądać się czemuś, komuś z wielkim zdziwieniem, zaskoczeniem; dziwić się czemuś mocno, być bardzo zaskoczonym, zdziwionym : {{/stl 7}}{{stl 10}}Strzelił tak precyzyjnie, że widzowie aż wywalili… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wywalać – wywalić język [ozór] — {{/stl 13}}{{stl 7}} wystawiać, pokazywać cały język : {{/stl 7}}{{stl 10}}Pies wywalił ozór, ciężko dysząc z gorąca. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wywalać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, wywalaćam, wywalaća, wywalaćają, wywalaćany {{/stl 8}}– wywalić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, wywalaćlę, wywalaćli, wywalaćlony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 8}}pot. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wywalać — pot. Wywalić pieniądze «wyłożyć na coś dużo pieniędzy» Wywalać na coś, na kogoś oczy, gały, ślepia zob. oko 68. Wywalić kogoś na zbity łeb, pysk, na zbitą mordę, na zbitą twarz zob. zbić 2 …   Słownik frazeologiczny

  • łeb — 1. pot. Biec, gnać, lecieć, pędzić, uciekać itp. na łeb na szyję, na złamanie karku «biec, uciekać itp. bardzo szybko, co tchu, w wielkim pośpiechu, nie zwracając uwagi na przeszkody i niebezpieczeństwo»: (...) wdział swoje połatane buty i,… …   Słownik frazeologiczny