zaalarmować

zaalarmować
dk IV, \zaalarmowaćmuję, \zaalarmowaćmujesz, \zaalarmowaćmuj, \zaalarmowaćował, \zaalarmowaćowany
1. «wywołać stan alarmu, zawiadomić o grożącym niebezpieczeństwie lub sytuacji wymagającej niezwłocznego działania; pobudzić do czujności»

Zaalarmować straż pożarną.

Zaalarmować posterunki graniczne.

2. «spowodować niepokój, popłoch, wywołać panikę, poruszenie; zaniepokoić»

Zaalarmować czymś opinię publiczną.

Sąsiedzi zaalarmowani zuchwałym napadem.


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Нужно решить контрольную?

Look at other dictionaries:

  • zaalarmować — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}alarmować {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • alarmować — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, alarmowaćmuję, alarmowaćmuje, alarmowaćany {{/stl 8}}– zaalarmować {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Ia {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} zawiadamiać o grożącym niebezpieczeństwie, wzywać do… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • podnieść — dk XI, podnieśćniosę, podnieśćniesiesz, podnieśćnieś, podnieśćniósł, podnieśćniosła, podnieśćnieśli, podnieśćniesiony, podnieśćniósłszy podnosić ndk VIa, podnieśćnoszę, podnieśćsisz, podnieśćnoś, podnieśćsił, podnieśćnoszony 1. «niosąc umieścić… …   Słownik języka polskiego

  • uderzyć — dk VIb, uderzyćrzę, uderzyćrzysz, uderz, uderzyćrzył, uderzyćrzony uderzać ndk I, uderzyćam, uderzyćasz, uderzyćają, uderzyćaj, uderzyćał, uderzyćany 1. «zadać cios, raz» Uderzyć kogoś pięścią, dłonią. Uderzyć w twarz, po twarzy, w szczękę. ◊… …   Słownik języka polskiego

  • za- — 1. «przedrostek tworzący czasowniki od innych czasowników, nadający im następujące znaczenia» a) «osiągnięcie skutku czynności, rezultatu (też częściowego), wyczerpanie zakresu, dojście do największego nasilenia czynności, stanu, np. zabić,… …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”