chlastać


chlastać
ndk I, \chlastaćam, \chlastaćasz, \chlastaćają, \chlastaćaj, \chlastaćał, \chlastaćany a. IX, chlaszczę, chlaszczesz, chlaszcz - chlasnąć dk Va, \chlastaćnę, chlaśniesz, chlaśnij, \chlastaćnął, \chlastaćnęła, \chlastaćnęli, chlaśnięty, \chlastaćnąwszy
1. «uderzać z pluskiem, chlupotem; wydawać plusk, chlupot»

Deszcz chlasta w szyby.

Burza chlastała deszczem.

Rzeka chlaszcze o łódź.

Chlaszczące fale jeziora.

2. «bić, ciąć, uderzać z rozmachem i świstem; rozdzierać, rozrywać gwałtownie»

Chlastać konia batem.

Chlasnąć kogoś szablą.

Gałąź chlasnęła po twarzy.

Chlasnąć płaszcz na pół.

rzad. Chlastać językiem «mówić coś niepotrzebnie, nieostrożnie, gwałtownie, ostro»
chlastać się - chlasnąć się
1. «uderzać, bić, ciąć siebie samego»

Koń chlastał się ogonem po bokach.

Chlasnąć się przy goleniu.

2. «uderzać, bić, ciąć siebie nawzajem»

Chlastać się szablami podczas pojedynku.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • chlastać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa a. IIa, chlastaćam || chlastaćaszczę, chlastaća || chlastaćaszcze, chlastaćają || chlastaćaszczą, chlastaćany {{/stl 8}}– chlasnąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, chlastaćnę, chlaśnie, chlaśnij, chlastaćnął,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • chlastać — kraść …   Słownik gwary warszawskiej

  • chlastać się – chlasnąć się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} chlastać (uderzać, ciąć z rozmachem) siebie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Chlasnąć się ręką po karku. Chlastać się żyletką. Chlasnąć się nożem w rękę. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • chlastać w metę — kraść do spółki …   Słownik gwary warszawskiej

  • chlasnąć — → chlastać …   Słownik języka polskiego

  • Chlusta — Le nom est d origine tchèque ou slovaque. Sens incertain. Un rapprochement semble possible avec le russe khlyst , qui désigne un fouet, ou avec le polonais chlosta (= châtiment, fouet, fessée, à noter aussi le verbe chlastac = frapper) …   Noms de famille

  • chlastanie — ↨ chlastanie się n I rzecz. od chlastać (się) …   Słownik języka polskiego

  • chlasnąć (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. chlastać (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ciachać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, ciachaćam, ciachaća, ciachaćają, ciachaćany {{/stl 8}}– ciachnąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, ciachaćnę, ciachaćnie, ciachaćnij, ciachaćnął, ciachaćnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ciachać się – ciachnąć się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} ciachać siebie – ciąć, uderzać w jakąś część swojego ciała, ubioru; kaleczyć się, chlastać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ciachnąć się nożem w rękę. Ciachać się przy goleniu. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień