zabiedzony


zabiedzony
\zabiedzonydzeni
«źle wyglądający wskutek niedostatku; niedożywiony, wymizerowany, wynędzniały»

Zabiedzone, szczuplutkie dziecko.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • zabiedzony — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, zabiedzonydzeni {{/stl 8}}{{stl 7}} wychudzony, źle wyglądający na skutek niedostatku; wynędzniały : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zabiedzone dziecko. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • chudzina — ż a. m odm. jak ż IV, CMs. chudzinanie; lm MB. chudzinany, D. chudzinain (także: DB. chudzinanów tylko o mężczyznach) «ze współczuciem, politowaniem o człowieku lub zwierzęciu chudym, wychudzonym» Zabiedzony chudzina. Wóz ciągnęła wynędzniała… …   Słownik języka polskiego

  • hetka — ż III, CMs. hetkatce; lm D. hetkatek 1. przestarz. «człowiek mało znaczący, ubogi; byle kto» dziś tylko we fraz. Mieć kogoś, uważać kogoś za hetkę pętelkę «mieć kogoś za nic, lekceważyć kogoś» 2. daw. «lichy, zabiedzony koń» ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego

  • kundelek — m III, DB. kundeleklka, N. kundeleklkiem; lm M. kundeleklki zdr. od kundel Zabiedzony kundelek …   Słownik języka polskiego

  • chudzielec — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos IIa, W. chudzieleclcu || chudzieleclcze; lm M. chudzieleclcy || chudzieleclce, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} ktoś bardzo chudy, mizerny, zabiedzony (często z odcieniem żartobliwym); chudzina, chudeusz : {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • nędzny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, nędznyni, nędznyniejszy {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} świadczący o nędzy, ubóstwie; wywołany nędzą; zniszczony, lichy, podły : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nędzna chałupa, zagroda. Nędzne… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wynędzniały — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, wynędzniałyali {{/stl 8}}{{stl 7}} taki, który wynędzniał; zabiedzony, wymizerowany, wychudły : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wynędzniałe dzieci. Wynędzniała twarz. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień