zacięty


zacięty
imiesł. przymiotnikowy bierny czas. zaciąć (p.)
zacięty \zaciętyęci, \zaciętytszy
w użyciu przym. «nieustępliwy, zawzięty w czymś, uparty, zaciekły, zajadły; będący wyrazem, objawem tych cech»

Zacięty przeciwnik, wróg.

Zacięty bój, opór.

Zacięta walka.

Zacięta dyskusja, kłótnia.

Zacięta mina.

Zacięte rysy.

Zacięty w gniewie, w uporze.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • zacięty — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, zaciętyęci, zaciętytszy {{/stl 8}}{{stl 7}} taki, który nie ma zamiaru ustąpić, chcący za wszelką cenę osiągnąć cel; także: toczony, prowadzony z zawziętością, z zaciekłością; zawzięty, zaciekły, zażarty : {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wróg — m III, DB. wroga, N. wrogiem; lm M. wrogowie, DB. wrogów 1. «nieprzyjaciel, napastnik; państwo będące w stanie wojny z innym państwem» Odwieczny wróg. Walczyć z wrogiem. Ruszyć na wroga. Dostać się w ręce wroga. Ulec przemocy wroga. Stawiać opór… …   Słownik języka polskiego

  • nieustępliwy — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, nieustępliwywi {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} taki, który w niczym nie ustąpi, zawsze trwa przy swoim zdaniu, raz podjętej decyzji; zacięty, oporny, bezkompromisowy : {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • La Varsovienne de 1831 — Pour les articles homonymes, voir La Varsovienne. La Varsovienne de 1831 (en polonais Warszawianka 1831 roku) est une chanson polonaise …   Wikipédia en Français

  • Варшавянка 1831 года — У этого термина существуют и другие значения, см. Варшавянка (значения) …   Википедия

  • nieustępliwy — nieustępliwywi «taki, który nie ustępuje, jest oporny, zacięty, bezkompromisowy; świadczący o takich cechach» Nieustępliwy obrońca. Nieustępliwa natura. Nieustępliwa walka …   Słownik języka polskiego

  • opór — m IV, D. oporu, Ms. oporze; lm M. opory 1. zwykle blm «przeciwstawianie się, opieranie się cudzej woli, przemocy» Bezsilny, czynny, daremny, rozpaczliwy, słaby, zacięty opór. Stawiać, napotykać, przełamać opór. Bez oporu (pójść, poddać się komuś …   Słownik języka polskiego

  • polakożerca — m odm. jak ż II, DCMs. polakożercacy; lm M. polakożercacy, DB. polakożercaców «zacięty, nieprzejednany wróg Polaków, polskości» …   Słownik języka polskiego

  • stoczyć — dk VIb, stoczyćczę, stoczyćczysz, stocz, stoczyćczył, stoczyćczony staczać ndk I, stoczyćam, stoczyćasz, stoczyćają, stoczyćaj, stoczyćał, stoczyćany 1. «tocząc zsunąć coś z góry, zepchnąć w dół» Stoczyć kamień do rowu. Staczać beczki po pochylni …   Słownik języka polskiego

  • upór — m IV, D. uporu, Ms. uporze, blm «uporczywe obstawanie przy swoim, trwanie przy raz podjętej decyzji, często mimo oczywistej jej niesłuszności; nieustępliwość» Dziecinny, nieprzełamany, zacięty upór. Trwać w uporze. Łamać czyjś upór. Napotkać… …   Słownik języka polskiego