zadzwonić


zadzwonić
dk VIa, \zadzwonićnię, \zadzwonićnisz, \zadzwonićdzwoń, \zadzwonićnił
1. «poruszyć dzwonem lub dzwonkiem, nacisnąć guzik dzwonka, wywołując dźwięczenie; dać znać o czymś dzwonkiem, dzwonieniem»

Zadzwonić do drzwi, do bramy.

Zadzwonić na obiad.

∆ Zadzwonić na kogoś «dzwoniąc dać znać, że się kogoś wzywa»
2. «o dzwonie, dzwonku, telefonie: wydać charakterystyczny, metaliczny dźwięk; zadźwięczeć»

Zadzwonił dzwonek u drzwi.

Zadzwonił telefon.

3. «uderzyć w coś, poruszyć czymś wydobywając metaliczny odgłos przypominający dźwięk dzwonka; o przedmiotach, instrumentach muzycznych: wydać odgłos przypominający dźwięk dzwonka»

Zadzwonić kluczami.

Podkowy końskie zadzwoniły na bruku.

Szyby zadzwoniły.

Struny zadzwoniły.

◊ Zadzwoniło komuś w uszach «ktoś odniósł wrażenie ostrego, przeciągłego dzwonienia w uszach»
przen.

Zadzwonił głosik dziecinny.

4. «porozumieć się z kimś za pomocą telefonu; zatelefonować»

Zadzwonić do znajomych, do lekarza.

Zadzwonić na pogotowie.

Zadzwonić do informacji kolejowej.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • zadzwonić — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}dzwonić {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zadzwonić — Komuś zadzwoniło w uszach zob. ucho 13 …   Słownik frazeologiczny

  • dzwonić — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIb, dzwonićnię, dzwonićni, dzwoń – {{/stl 8}}zadzwonić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} uderzać sercem lub młotem (od zewnątrz) w ściany dzwonu, dzwonka… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wstać — lewą nogą «być od rana w złym humorze»: – Do Tereski muszę zadzwonić, bo ona ostatnio jakaś taka smutna. (...) Może miała zły dzień... – Może... – wstała lewą nogą... – Może. Roz tel 2000. Wstawać (razem) z kurami zob. kura 6 …   Słownik frazeologiczny

  • wstawać — Wstać lewą nogą «być od rana w złym humorze»: – Do Tereski muszę zadzwonić, bo ona ostatnio jakaś taka smutna. (...) Może miała zły dzień... – Może... – wstała lewą nogą... – Może. Roz tel 2000. Wstawać (razem) z kurami zob. kura 6 …   Słownik frazeologiczny

  • furtka — ż III, CMs. furtkatce; lm D. furtkatek «jednoskrzydłowe drzwi, zwykle w ogrodzeniu; bramka» Furtka ogrodowa. Furtka do ogrodu, furtka w parkanie. Zadzwonić do furtki. Czekać u furtki. przen. «sposób pomyślnego załatwienia, rozwiązania czegoś;… …   Słownik języka polskiego

  • obdzwonić — dk VIa, obdzwonićnię, obdzwonićnisz, obdzwonićdzwoń, obdzwonićnił, obdzwonićniony obdzwaniać ndk I, obdzwonićam, obdzwonićasz, obdzwonićają, obdzwonićaj, obdzwonićał, obdzwonićany, pot. «zadzwonić, zatelefonować kolejno do wielu osób, instytucji» …   Słownik języka polskiego

  • pogodynka — ż III, CMs. pogodynkance; lm D. pogodynkanek «automatyczne urządzenie telefoniczne podające przez telefon prognozę pogody na dany dzień» Zadzwonić do pogodynki …   Słownik języka polskiego

  • przedzwonić — dk VIa, przedzwonićnię, przedzwonićnisz, przedzwonićdzwoń, przedzwonićnił przedzwaniać ndk I, przedzwonićam, przedzwonićasz, przedzwonićają, przedzwonićaj, przedzwonićał 1. «skończyć dzwonienie; wydzwonić, zadzwonić» Przedzwoniono na przerwę… …   Słownik języka polskiego

  • za- — 1. «przedrostek tworzący czasowniki od innych czasowników, nadający im następujące znaczenia» a) «osiągnięcie skutku czynności, rezultatu (też częściowego), wyczerpanie zakresu, dojście do największego nasilenia czynności, stanu, np. zabić,… …   Słownik języka polskiego