zakrwawić


zakrwawić
dk VIa, \zakrwawićwię, \zakrwawićwisz, \zakrwawićkrwaw, \zakrwawićwił, \zakrwawićwiony - rzad. zakrwawiać ndk I, \zakrwawićam, \zakrwawićasz, \zakrwawićają, \zakrwawićaj, \zakrwawićał, \zakrwawićany
«poplamić, zalać krwią»

Zakrwawić bandaż, opatrunek.

Ranny zakrwawił całe prześcieradło.

zakrwawić się - rzad. zakrwawiać się «zaplamić się, zabarwić się krwią; spłynąć krwią»

Opatrunek zakrwawił się szybko.

Zakrwawił się przedzierając przez zarośla.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • zakrwawić — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIIb, zakrwawićwię, zakrwawićwi, zakrwawićwiony {{/stl 8}}{{stl 7}} pobrudzić, zalać coś krwią, pozostawić na czymś krwawe plamy : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zakrwawić bluzkę. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zakrwawić się — {{/stl 13}}{{stl 7}} poplamić się, pokryć się, zalać się krwią; ulec zakrwawieniu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Bluzka się zakrwawiła. Nos ci się zakrwawił. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • okrwawić — dk VIa, okrwawićwię, okrwawićwisz, okrwaw, okrwawićwił, okrwawićwiony rzad. okrwawiać ndk I, okrwawićam, okrwawićasz, okrwawićają, okrwawićaj, okrwawićał, okrwawićany, rzad. «zalać, zbroczyć krwią; zakrwawić, pokrwawić» Okrwawione stopy.… …   Słownik języka polskiego

  • zbroczyć — dk VIb, zbroczyćczę, zbroczyćczysz, zbrocz, zbroczyćczył, zbroczyćczony książk. «unurzać (we krwi), zmoczyć (krwią); o krwi: wypływając zakrwawić» Ręce zbroczone krwią. Krew z rany zbroczyła opatrunek …   Słownik języka polskiego