zamęczyć


zamęczyć
dk VIb, \zamęczyćczę, \zamęczyćczysz, \zamęczyćmęcz, \zamęczyćczył, \zamęczyćczony - zamęczać ndk I, \zamęczyćam, \zamęczyćasz, \zamęczyćają, \zamęczyćaj, \zamęczyćał, \zamęczyćany
1. «męcząc, torturując kogoś pozbawić go życia»

Zamęczyć kogoś głodem, torturami.

2. «doprowadzić kogoś do utraty sił, do kresu wytrzymałości fizycznej, psychicznej, bardzo kogoś zmęczyć; zadręczyć»

Zamęczyć kogoś pytaniami, prośbami, podejrzeniami.

Zamęczył konie szybką jazdą.

zamęczyć się - zamęczać się «doprowadzić się do utraty sił; bardzo się czymś zmęczyć fizycznie, psychicznie»

Zamęczał się zbyt intensywną pracą.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • zamęczyć — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}zamęczać {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}zamęczyć II {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIIa zamęczyćczę, zamęczyćczy, zamęczyćczony {{/stl 8}}{{stl 7}} męcząc, torturując, znęcając …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zamęczyć się — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}zamęczać się {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zamęczać się – zamęczyć się — {{/stl 13}}{{stl 7}} wkładając w coś wiele trudu, wysiłku, doprowadzać się do utraty sił fizycznych, wyczerpania fizycznego : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zamęczać się ciężką pracą. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zamęczać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, zamęczaćam, zamęczaća, zamęczaćają, zamęczaćany {{/stl 8}}– zamęczyć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIa, zamęczaćczę, zamęczaćczy, zamęczaćczony {{/stl 8}}{{stl 7}} powtarzając, robiąc wiele razy coś niemiłego,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • żyć — 1. Dać komuś żyć «być dla kogoś łagodnym, pobłażliwym, nie ograniczać czyichś możliwości»: Oj, daj żyć, Stasiu, poczekaj. Jak ty się w ogóle zachowujesz? Nie widzisz, że rozmawiam teraz z Krzyśkiem? P. Krawczyk, Plamka. 2. Ktoś ledwie żyje «ktoś… …   Słownik frazeologiczny

  • dodusić — dk VIa, dodusićduszę, dodusićsisz, dodusićduś, dodusićsił, dodusićduszony doduszać ndk I, dodusićam, dodusićasz, dodusićają, dodusićaj, dodusićał, dodusićany 1. «doprowadzić duszenie do końca, dusić do skutku, zadać śmierć przez duszenie,… …   Słownik języka polskiego

  • zadręczyć — dk VIb, zadręczyćczę, zadręczyćczysz, zadręczyćdręcz, zadręczyćczył, zadręczyćczony zadręczać ndk I, zadręczyćam, zadręczyćasz, zadręczyćają, zadręczyćaj, zadręczyćał, zadręczyćany 1. «dręcząc doprowadzić kogoś do utraty sił, do kresu… …   Słownik języka polskiego

  • zagłaskać — dk IX, zagłaskaćgłaszczę, zagłaskaćgłaszczesz, zagłaskaćgłaszcz, zagłaskaćał, zagłaskaćany, rzad. dk I, zagłaskaćam, zagłaskaćasz, zagłaskaćają, zagłaskaćaj zagłaskiwać ndk VIIIb, zagłaskaćkuję, zagłaskaćkujesz, zagłaskaćkuj, zagłaskaćiwał,… …   Słownik języka polskiego

  • zaharować się — dk IV, zaharować sięruję się, zaharować sięrujesz się, zaharować sięruj się, zaharować sięował się zaharowywać się ndk VIIIa, zaharować sięowuję się, zaharować sięowujesz się, zaharować sięowuj się, zaharować sięywał się, pot. «zamęczyć się zbyt… …   Słownik języka polskiego

  • zamordować — dk IV, zamordowaćduję, zamordowaćdujesz, zamordowaćduj, zamordowaćował, zamordowaćowany «pozbawić kogoś życia w sposób przestępczy, dokonać na kimś mordu, zabić kogoś» Zamordować kogoś bestialsko, skrytobójczo, z premedytacją, z zimną krwią.… …   Słownik języka polskiego