aktualizm


aktualizm
m IV, D. -u, Ms. \aktualizmzmie, blm
1. filoz. «każda doktryna filozoficzna usiłująca wyprowadzić świat rzeczy lub substancji z samego aktu, z czystego stawania się»
2. filoz. «doktryna G. Gentilego zakładająca, iż czysty podmiot będący nieprzerwanym procesem historycznym stanowi jedyne źródło jakiegokolwiek przedmiotu»
3. geol. «jedna z podstawowych zasad w geologii głosząca, że czynniki działające na skorupę ziemską są stale takie same bez względu na epokę i wywołują te same procesy geologiczne; uniformitaryzm»
4. psych. «kierunek w klasycznej psychologii XIX w. ograniczający zadania psychologii do opisu i wyjaśniania aktów psychicznych oraz treści świadomości»
‹z łac.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • aktüalizm — is., fel., Fr. actualisme 1) Edimselcilik 2) Kuvveden fiile geçmiş olan hâl …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • edimselcilik — is., ği, fel. Geçmiş jeolojik olayların bugünkülere bakarak açıklanabileceğini ileri süren öğreti, aktüalizm …   Çağatay Osmanlı Sözlük