zaopiekować się


zaopiekować się
dk IV, \zaopiekować siękuję się, \zaopiekować siękujesz się, \zaopiekować siękuj się, \zaopiekować sięował się
«wziąć kogoś, coś w swoją opiekę, roztoczyć opiekę nad kimś, nad czymś, zatroszczyć się, zadbać o kogoś, o coś»

Zaopiekować się chorym dzieckiem, młodszym rodzeństwem.

Zaopiekować się gośćmi.

Zaopiekować się czyimś mieszkaniem.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • zaopiekować się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk Ia, zaopiekować siękuję się, zaopiekować siękuje się {{/stl 8}}{{stl 7}} objąć kogoś lub coś opieką; roztoczyć nad kimś lub nad czymś opiekę; zatroszczyć się, zadbać o kogoś lub o coś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zaopiekować… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zatroszczyć się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIIa, zatroszczyć sięczę się, zatroszczyć sięczy się {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} troszcząc się, zadbać o kogoś, o coś, zająć się, zaopiekować się kimś, czymś : {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zatroszczyć się — dk VIb, zatroszczyć sięczę się, zatroszczyć sięczysz się, zatroszczyć siętroszcz się, zatroszczyć sięczył się «troszcząc się zająć, zaopiekować się kimś lub czymś; postarać się o coś, zadbać o kogoś» Zatroszczyć się o przyjaciela. Zatroszczyć się …   Słownik języka polskiego

  • zająć — dk Xc, zająćjmę, zająćjmiesz, zająćjmij, zająćjął, zająćjęła, zająćjęli, zająćjęty, zająćjąwszy zajmować ndk IV, zająćmuję, zająćmujesz, zająćmuj, zająćował, zająćowany 1. «zapełnić, wypełnić sobą lub czymś jakąś przestrzeń, powierzchnię czegoś»… …   Słownik języka polskiego

  • skrzydło — 1. Biec, pędzić itp. jak na skrzydłach «biec, pędzić itp. bardzo szybko, z radością, z ochotą»: – Kiedy dostałam tę posadę, byłam zachwycona – opowiada Sonia, była konsultantka wielkiej firmy konsultingowej. – Pędziłam tam jak na skrzydłach,… …   Słownik frazeologiczny

  • podać — dk I, podaćdam, podaćdasz, podaćdadzą, podaćdaj, podaćdał, podaćdany podawać ndk IX, podaćdaję, podaćdajesz, podaćwaj, podaćwał, podaćwany 1. «dać coś komuś do rąk, do ust, przybliżyć coś umożliwiając wzięcie; wręczyć» Podać komuś szklankę wody,… …   Słownik języka polskiego

  • roztoczyć — dk VIb, roztoczyćczę, roztoczyćczysz, roztoczyćtocz, roztoczyćczył, roztoczyćczony roztaczać ndk I, roztoczyćam, roztoczyćasz, roztoczyćają, roztoczyćaj, roztoczyćał, roztoczyćany 1. «rozłożyć, rozprostować coś zwiniętego, stulonego; rozpostrzeć …   Słownik języka polskiego

  • dopatrzyć — dk VIb, dopatrzyćtrzę, dopatrzyćtrzysz, dopatrzyćpatrz, dopatrzyćtrzył, dopatrzyćtrzony dopatrywać ndk VIIIa, dopatrzyćtruję, dopatrzyćtrujesz, dopatrzyćtruj, dopatrzyćywał, dopatrzyćywany «dopilnować, dojrzeć coś, zaopiekować się czymś należycie …   Słownik języka polskiego

  • pięcioro — D. pięciororga, CMs. pięciororgu, N. pięciororgiem «liczebnik zbiorowy odpowiadający liczbie 5, używany w odniesieniu do osób różnej płci, dzieci i młodych zwierząt oraz do przedmiotów o nazwie używanej tylko w liczbie mnogiej» Pięcioro dzieci.… …   Słownik języka polskiego

  • dziecko ulicy — {{/stl 13}}{{stl 7}} dziecko pozbawione właściwej opieki rodzicielskiej, pozostawione samo sobie, wychowywane przez ulicę : {{/stl 7}}{{stl 10}}Gavroche (z „Nędzników” W. Hugo) to typowe dziecko ulicy. Być, zostać, zająć się, zaopiekować się… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień