zaspać


zaspać
dk, zaśpię, zaśpisz, zaśpij, \zaspaćspał - zasypiać ndk I, \zaspaćam, \zaspaćasz, \zaspaćają, \zaspaćaj, \zaspaćał
1. zwykle dk «przespać oznaczony czas, nie obudzić się w porę»

Zaspać i spóźnić się przez to do szkoły.

2. «przepuścić przez nieuwagę właściwą chwilę załatwienia czegoś; zaniedbać, nie wykorzystać czegoś»
zwykle w zwrocie: Nie zasypiać sprawy.
◊ Nie zasypiać gruszek w popiele «nie zaniedbywać spraw wymagających załatwienia, wykorzystywać każdą nadarzającą się okazję»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • zaspać — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}zasypiać II {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zasypiać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, zasypiaćam, zasypiaća, zasypiaćają {{/stl 8}}– zasnąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, zasypiaćnę, zaśnie, zaśnij, zasypiaćnął, zasypiaćnęli {{/stl 8}}{{stl 7}} zapadać w sen, pogrążać się we śnie : {{/stl 7}}{{stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zasypiać — → zasnąć, zaspać …   Słownik języka polskiego