zaszczękać


zaszczękać
dk I, \zaszczękaćam, \zaszczękaćasz, \zaszczękaćają, \zaszczękaćaj, \zaszczękaćał
«wydać szczęk, spowodować szczękanie; szczęknąć, zabrzękać czymś»

Zaszczękały rozkładane na stole sztućce.

Zaszczękała otwierana brama.

Pies zaszczękał łańcuchem.

◊ Zaszczękać zębami «uderzyć górnymi zębami o dolne na skutek zimna, strachu, wzruszenia itp.»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • zaszczękać — zębami; zęby komuś zaszczękały zob. ząb 5 …   Słownik frazeologiczny

  • zaszczekać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. 3. os dk VIIIa, zaszczekaća, zaszczekaćają {{/stl 8}}{{stl 7}} o psie, rzadziej lisie, szakalu itp.: wydać charakterystyczny przerywany głos; szczeknąć kilkakrotnie; też: zacząć szczekać; wydać głos naśladujący lub… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zaszczekać — dk I, zaszczekaćka, zaszczekaćają, zaszczekaćał «o psie (rzadziej o lisie, szakalu): wydać krótki, urywany głos; szczeknąć parę razy» Pies zaszczekał w ciemności. przen. Karabin maszynowy zaszczekał krótką serią …   Słownik języka polskiego

  • głos — 1. Być przy głosie «mieć głos w dyskusji w danym momencie»: Wysoki Sejmie! Korzystając z tego, że jestem przy głosie – jeszcze minutę, pani marszałek – chcę powiedzieć o jednej rzeczy. S mowa 1991. 2. Dać głos «o psie: zaszczekać» 3. Dać, oddać… …   Słownik frazeologiczny

  • ząb — 1. Bronić się, bronić kogoś, czegoś zębami i pazurami «bronić się, bronić kogoś, czegoś, walczyć o kogoś, o coś z zaciekłością, z pasją, nie licząc się z niczym»: Mojej odrębności (czyli wyższości) bronić będę zębami i pazurami. J. Błoński, Forma …   Słownik frazeologiczny

  • zagrać — dk I, zagraćgram, zagraćgrasz, zagraćgrają, zagraćgraj, zagraćgrał, zagraćgrany 1. «wykonać jakiś utwór na instrumencie muzycznym (lub na instrumentach muzycznych); o instrumentach muzycznych: wydać dźwięki, zabrzmieć» Zagrać walca, mazurka,… …   Słownik języka polskiego