zesztywnieć

zesztywnieć
dk III, \zesztywniećeję, \zesztywniećejesz, \zesztywniećej, \zesztywniećniał, \zesztywniećeli, \zesztywniećniały, \zesztywniećniali
1. «stać się sztywnym, stracić elastyczność, sprężystość; zdrętwieć»

Palce zesztywniałe z zimna.

Bielizna zesztywniała na mrozie.

2. «stać się oziębłym, oschłym, okazać powściągliwość, rezerwę»

Na widok nieznajomego zesztywniała.


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Нужно решить контрольную?

Look at other dictionaries:

  • zesztywnieć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}sztywnieć {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kość — 1. pot. Coś rozeszło się, rozlazło się po kościach «coś skończyło się bez przykrych skutków»: Na szczęście sprawa jakoś rozeszła się po kościach i wszystko dobrze się skończyło. Cosm 12/2000. 2. pot. Czuć coś w kościach «odczuwać skutki wysiłku,… …   Słownik frazeologiczny

  • gnat — m IV, D. a, Ms. gnacie; lm M. y 1. posp. «kość» Pies obgryzał gnaty. ◊ Połamać, pogruchotać, poprzetrącać, porachować, policzyć komuś gnaty «pobić kogoś mocno, dotkliwie; zbić kogoś, stłuc» ◊ Nie czuć gnatów «być bardzo zmęczonym fizycznie» ◊… …   Słownik języka polskiego

  • kość — ż V, DCMs. kośćści; lm MD. kośćści, N. kośććmi 1. «część szkieletu ludzi i zwierząt, twardy twór barwy białawej zbudowany z tkanki kostnej» Kość czołowa, goleniowa, ogonowa, policzkowa. Kości długie, krótkie, płaskie. Zapalenie, złamanie kości.… …   Słownik języka polskiego

  • pograbieć — dk III, pograbiećeją, pograbiećbiały, pograbiećbieli, pograbiećbiałe, pograbiećbiali «o rękach, nogach: (kolejno, stopniowo) zdrętwieć, zesztywnieć z zimna; o wielu osobach: utracić możność poruszania rękami, nogami na skutek zmarznięcia» Palce… …   Słownik języka polskiego

  • skołowacieć — dk III, skołowaciećeję, skołowaciećejesz, skołowaciećej, skołowaciećciał, skołowaciećeli, skołowaciećciały, skołowaciećciali 1. «zesztywnieć pod wpływem jakiegoś silnego wrażenia; zdrętwieć» Język komuś skołowaciał. 2. «stać się półprzytomnym,… …   Słownik języka polskiego

  • skostnieć — dk III, skostniećeję, skostniećejesz, skostniećej, skostniećniał, skostniećnieli, skostniećniały, skostniećniali 1. «stać się tkanką kostną; stać się twardym jak kość; stwardnieć» Mięso skostniało w lodówce. 2. «zdrętwieć, zesztywnieć z zimna lub …   Słownik języka polskiego

  • zdrętwieć — dk III, zdrętwiećeję, zdrętwiećejesz, zdrętwiećej, zdrętwiećwiał, zdrętwiećeli, zdrętwiećwiały, zdrętwiećwiali «stać się drętwym, stracić czucie, ścierpnąć, zmartwieć; stracić możność poruszania się, zesztywnieć» Zdrętwieć z zimna. Rozprostować… …   Słownik języka polskiego

  • sztywnieć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIIa, sztywniećeję, sztywniećeje, sztywniećniał, sztywniećnieli {{/stl 8}}– zesztywnieć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIIa {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} tracić elastyczność; drętwieć; z… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”