zginąć


zginąć
dk Vb, \zginąćnę, \zginąćniesz, zgiń, \zginąćnął, \zginąćnęła, \zginąćnęli, \zginąćnąwszy
1. «ponieść śmierć, zostać zabitym, stracić życie w walce; polec, paść»

Zginąć tragicznie.

Zginąć śmiercią walecznych.

Zginąć na polu chwały.

Zginąć za wielką sprawę.

Zginąć od kuli.

Zginąć na wojnie.

Zginąć w walce.

W czasie mrozów zginęło dużo ptactwa.

przen. «znaleźć się w sytuacji bez wyjścia, bez ratunku, zostać zgubionym»

Jeśli mi nie pomożesz, zginę.

2. «przestać istnieć, przepaść»

Zginęły dobre obyczaje.

Jeszcze Polska nie zginęła, kiedy my żyjemy. (Hymn państwowy)

3. «zgubić się, zapodziać się, zawieruszyć się, zaginąć; zostać ukradzionym»

Pisma zginęły bez śladu.

Zginęły cenne dokumenty.

Zginęła portmonetka z pieniędzmi.

Nic wartościowego nie zginęło.


Słownik języka polskiego . 2013.