zgnoić


zgnoić
dk VIa, zgnoję, zgnoisz, zgnój, zgnoił, zgnojony
«spowodować, że coś zgnije, dopuścić do zgnicia, zamienić w nawóz»

Zgnoić zboże.

Zgnojona słoma.

przen. posp. «pozbawić kogoś sił, zdrowia skazując na przebywanie w ciężkich warunkach; sprawić, że ktoś się załamał, stracił odporność psychiczną, stał się bezwolny»

Zgnoić kogoś (w więzieniu).


Słownik języka polskiego . 2013.

  • zgnoić — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}gnoić II {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • gnoić — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIb, gnoję, gnoi, gnój, gnojony {{/stl 8}}– zagnoić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} brudzić, zanieczyszczać : {{/stl 7}}{{stl 10}}Gnoić pokój. Zagnoiła brudnymi butami całą podłogę. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień