zgruchotać

zgruchotać
dk IX, \zgruchotaćoczę (\zgruchotaćocę), \zgruchotaćoczesz (\zgruchotaćocesz), \zgruchotaćocz, \zgruchotaćał, \zgruchotaćany
pot. «połamać, rozbić na drobne kawałki; zmiażdżyć, zdruzgotać»

Zgruchotana kość przedramienia.

Lody zgruchotały okręt.

Zgruchotany samochód.


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Поможем решить контрольную работу

Look at other dictionaries:

  • zgruchotać — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}gruchotać I {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • gruchotać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIa, gruchotaćoczę || gruchotaćocę, gruchotaćocze || gruchotaćoce, gruchotaćany {{/stl 8}}– zgruchotać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIa {{/stl 8}}{{stl 7}} rozbijać coś na drobne kawałki, powodując hałas; druzgotać,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • miazga — ż III, CMs. miazgazdze, blm «bezkształtna, spoista masa powstała zwykle na skutek rozbicia, zgniecenia, stłuczenia czegoś» Miazga owocowa. Zbić, rozbić, zgnieść, zgruchotać coś na miazgę. ∆ anat. Miazga zęba a. miazga zębowa «miękka, silnie… …   Słownik języka polskiego

  • strzaskać — dk I, strzaskaćam, strzaskaćasz, strzaskaćają, strzaskaćaj, strzaskaćał, strzaskaćany «rozbić w kawałki, zmiażdżyć, zgruchotać, roztłuc» Drzewo strzaskane piorunem. Noga strzaskana kulami. Strzaskane szyby, meble, obrazy. Nie dziękuj, wyznam ci… …   Słownik języka polskiego

  • zdruzgotać — dk IX, zdruzgotaćoczę a. zdruzgotaćocę, zdruzgotaćoczesz a. zdruzgotaćocesz, zdruzgotaćocz, zdruzgotaćał, zdruzgotaćany «rozbić na drobne kawałki; skruszyć, strzaskać, zmiażdżyć, zgruchotać» Piorun zdruzgotał stare drzewo. Zdruzgotany pomnik.… …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”